“De Ultieme Hallucinatie”: Peter Kupers doet verslag van een unieke proeverij

Op zijn lezens- en volgenswaardige blog The Wine Analyst deed Peter Kupers zopas verslag van de unieke degustatie die tweejaarlijks door Hilde en Francois van Langbeen Duitse Topwijn wordt ingericht. Het evenement krijgt de intrigerende naam “Ultieme Hallucinatie “. Ik kon er zelf nog niet aan kon deelnemen: zin genoeg, tijd en gelegenheid ontbreekt.

Daarom heel blij dat Peter ons doet watertanden bij het lezen van zijn verhaal. In prachtig Engels, trouwens. Bedankt dat ik dit mocht delen, Peter !


A UNIQUE TASTING OF AGED GERMAN WINES

German wine is gaining ground on the Belgian wine market, which is of course fantastic. There where however darker times, when Germany was eschewed by many as a proper wine country and considered a mere ocean of flabby, sweet swill. Luckily there were a couple of wine merchants who remained convinced by the quality of German wines.

Among them François Langbeen can be considered as one of the most significant contributors to the image of German wine we have today. For almost thirty years he has focused only on German wines, having built a fantastic portfolio, but even a more impressive treasury of some of Germany’s greatest producers. Every two years, François and Hilde De Jonckheere, who joined the company a couple of years ago, organize “The Ultimate Hallucination”, a presentation of rare or exceptional aged wines. I had seen the lineup presented in previous editions, so I jumped on the invitation. Needless to say, I was not disappointed.

Sektwise I was floored by the starter, Georg Breuer’s 1990 brut from magnum (disgorged in 2015). Composed of the three Burgunder varieties (pinot gris, blanc and noir), and topped up with a Riesling-based liqueur de dosage, it was stunningly rich in the nose with blossom honey and candied fruit. It showed none of the richness on the palate, lean yet intense, clean, and nothing of the usual autolysis impressions you would expect from a wine that had spent such a long time on the lies. An absolutely stunning wine.

German Spätburgunder is on the up, there is no doubt about that. It is not just because Burgundian prices are increasing exponentially, but also because Spätburgunder often offers a different interpretation of what pinot noir can be. There is however a misconception that I come across in a lot of tasting notes, both by amateurs and revered professionals, stating that Spätburgunder does not have the ability to age. I have little experience, but the two wines served here certainly confirmed my gut feeling that there is a lot of untapped potential.

August Kesseler’s Assmannshausen Höllenberg 1999 had aged beautifully. Höllenberg is a legendary vineyard and has been the home of outstanding Spätburgunder for centuries. Partially ungrafted vines from clones taken at Clos Vougeot almost 100 years ago, picked quite late in October and aged in Burgundian oak. Aromas of wild strawberries, sweet, succulent cherries and a hint of roasted spices. Very soft on the palate, with acidity only showing near the end, it is exemplary. Elegant, feminine but with a decidedly Germany concentration.

Bernd Philippi’s Pinot Noir R 2003 stands in stark contrast, showing absolutely no hint of evolution, going instead on ripe, fleshy black and red fruit on the nose, leaving a serious impression on the palate with a tannic structure that could easily need another decade to soften. It is less my style of aged pinot noir, but it is impressive in its balance. Interestingly enough, the wine is labelled as Tafelwein. In the eighties Philippi was met with resistance as his pinot noir, matured in small barriques, was labelled atypical and thus denied an appellation. Nowadays his style has become broadly accepted, but the Tafelwein labelling stuck.

Moving on to the Rieslings, palates where reset with a pleasant but not exceptional Karthauserhofberg Spätlese Trocken 2006 followed by Breuer’s Rüdesheum Berg Schlossberg 2001, a wine that was not in the best of places. You could sense that it was coming together slowly with marked ripe fruit, but that it was still a bit unhinged and unfocused. We then moved on to what would turn out to be one of Germany’s iconic wines: Koehler-Ruprecht’s Kallstadt Saumagen Auslese Trocken R 1997.

It is a wine made to last, spending already six years at the estate before being released (a rarity in Germany where the vast majority of wines is drunk far too young), and only beginning to come together at 20 years of age. This one had been on my bucket list for quite some time, and going in blind certainly helped in appreciating its power and quality. Reductive at first, chalk dust, even something left of sponti aromas. Linear and tangy in approach, only to flesh out gradually on the palate, ending juicy with notes of lemon curd, liquorice and succulence, filled with joyfulness and life throughout. A defining wine, already the highlight of the wines tasted this year, and one that will stick with me for a very long time.

Schloss Reinhartshausen used to be one of the leading estates in the Rheingau, but it has gone a bit sideways these days, with scathing scores in Germany’s leading wine guides. In the nineties however, it was a different story, and the role August Kesseler played in the winemaking may have been a great contributor. The 1999 Erbach Marcobrunn Spätlese is at its peak I believe, delivering a nice fruit-driven impression with peaches and apricots. It will never be excelling, but it is pretty good. Moving on to Auslese: Dr. Crusius. Longtime fans will remember me raving about this producer’s Schlossbockelheimer Felsenberg 1995 Auslese a while back, and the 1998 Millenium Auslese, sourced from the Traisen Bastei Lage did not fail to deliver. Very clean, fresh fruit jelly but with the sugar fully integrated as a structural element, not showing overt sweetness. A wine that still has a long way to go, and I would confidently stock up on it (alas, impossible to find as this was auctioned off at the time of release in minute quantities).

Karthauserhof has never stuck to me as a top producer. I find them more interesting for their location in the Ruwer valley with an actual monopol vineyard, than for their wines. Even so, the Karthauserhofberg Beerenausslese 1999 auction edition is a memorable wine. Lemon curd, Napoleon sweets, honey and lime jelly are all very nicely countered by freshness. It is not an overt wine, more on nuance than on blockbusting, the type of drink that you will enjoy with every sip, emptying the (tiny) bottle before you realize it. I am curious to see what they will put up for auction in September.


 

Advertenties

Vijf mannen in de Elzas: slot, sfeer en foto’s

Tags

, , , , ,

Vijf mannen in twee auto’s doorheen een wijnstreek. Met een geweldige gids, Peter Depré, die de streek van binnen en van buiten kent. Die met de wijnmakers mee discussieert over hun collega’s, de laatste nieuwtjes weet en daar op zijn eigen bescheiden manier mee omgaat. Was het top? Ja, het was top.

Er stonden ook nog andere activiteiten gepland op het weekend. Ondergetekende zorgde voor een gedetailleerd roadbook met de planning van de gemaakte afspraken, wat tot mijn eigen verbazing redelijk stipt werd opgevolgd.

Vrijdagmiddag hielden we halt voor een picknick boven Dahlenheim. In de verte zien we de grand cru Steinklotz, de meest noordelijke grand cru wijngaard van Alsace, wat evenveel wil zeggen als: we zijn aangekomen! We verorberen onze broodjes terwijl we de eerste wijngaarden bewonderen. Enkele stevige windvlagen doen ons naar een truitje en het wegvliegende beleg grijpen.
(klik op de foto’s om een grote weergave te verkrijgen)

Na het bezoek aan Domaine Pfister en Domaine Neumeyer haastten we ons naar onze gîte in Bergheim, waar we op de tweede verdieping terechtkunnen om ons over de drie slaapkamers te verdelen en ons klaar te maken voor het restaurant.
We konden toen nog niet vermoeden dat we daar in een goede aflevering van Fawlty Towers terecht zouden komen.

Wistub du Sommelier is een traditioneel Alsace restaurant. Nee, geen flammekuechen, kugelhopf of choucroute op het menu hier. Wel een “Bib Gourmand” in de Guide Michelin en vermeldingen in GaultMillau en Guide Champerard. En een mooie wijnkaart, dat ook.
Mevrouw des huizes is een dametje dat aan Edith Piaf doet denken: slank, klein en in het zwart gekleed. Veel te snel pratend in een mengeling van Frans, Engels en Duits, en druk gebarend mogen we plaatsnemen aan onze gereserveerde tafel.
De menukaarten worden uitgedeeld, de dame helpt overdreven om ons alles uit te leggen en bladert enthousiast mee door de kaarten die we in onze handen trachten te houden. Er is een driegangenmenu, met asperges. Alleen: er zijn geen asperges. Het is te zeggen, er zijn wel asperges, maar die zitten in de soep. Maar de soep kunnen we die avond niet bestellen, helaas. Ze kan een alternatief voor de asperges voorstellen.
We besluiten het gemakkelijk te houden, en kiezen allemaal het driegangenmenu met het alternatief.
Bij het voorgerecht vraagt Stefaan of er een gerijpte Riesling op de kaart staat. Paul Blanck Riesling Grand Cru Sommerberg 2008 wordt het. Schitterende wijn, mooi gerijpt, tikje te veel restzoet voor bij het alternatieve voorgerecht met de gerookte zalm. Al met al een goede keuze.
Hoofdgerecht: eend. Probleem: er zijn geen vijf porties eend meer. Maar er is wel parelhoen. Parelhoen lijkt goed, zo goed dat iedereen besluit om voor de parelhoen te gaan. Ai, dat moet eerst even gecheckt worden, is er wel voldoende parelhoen in huis?
Stefaan heeft nog een moeilijke vraag: of er ook een gerijpte Pinot Noir beschikbaar is. De oudste Pinot Noir op de kaart is de Gustave Lorentz Pinot Noir “La Limite” 2011. Ouder is er niet. We nemen die fles. Dat hebben we ons niet beklaagd: fantastisch glas wijn, edel, delicaat, gebald. Absolute wereldklasse. Ik wik mijn woorden… De volgende dag kunnen we nog net op tijd een stop op dit domein inlassen om een doosje te kopen.
We vertellen onze gastvrouw dat de wijn ons bevalt. “Of we misschien iets gerijpt willen proeven?”, vraagt ze. Duh, was dat niet ons eerste verzoek? Ze zet een geblindeerde fles op tafel. Als we kunnen raden wat het is, is de fles voor ons. Zwart, donker, overrijp fruit, warm. Niet iedereen is hier fan van, maar wie er wel fan van is, is er verrukt over. Bert vergelijkt met een vin naturel van Viret, Stefaan heeft het over een stevige Zuidfranse grenache. We komen tot overeenstemming dat we het toch maar als Pinot Noir gaan benoemen, en denken aan het warme jaar 2003. Allebei juist. Gastvrouw gaat over haar toeren van enthousiasme, en komt als beloning met enkele glazen wijn aandraven. Die mogen we proeven. En dan nog een paar glazen, die we ook mogen proeven. En nog een glas, dat we moeten laten rondgaan.
Het zijn achtereenvolgens Marcel Deiss Langenberg, Domaine Weinbach Gewurztraminer Furstentum Grand Cru Clos de Capucins 2008 en een Silvaner Vendanges Tardives van Etienne Simonis uit Ammerschwihr.
We sliepen goed, die nacht…

(klik op de foto’s om een grote weergave te verkrijgen)

Voor we zaterdagochtend gaan proeven moeten we nog inkopen doen voor het avondeten, dat we die avond zelf gaan klaarmaken. We hebben geluk, in Sigolsheim passeren wij toevallig langs de grootste aspergehandel uit de regio. Lange rijen schuiven aan aan de kassa in een minuscuul winkeltje. Het aspergeseizoen is kort, maar deze periode worden ze in overvloed aangeboden.
Filip neemt de leiding over de kookploeg. We compenseren voor het gebrek aan asperges in het restaurant, en kokkerellen onszelf een volledig menu met asperges: a la Flamande (met geklaarde boter, zoals het hoort) als voorgerecht en zalm met groene en witte asperges als hoofdgerecht. Filip beheerst de kookkunst volledig, en stuurt zijn team kordaat aan. Het resultaat is heerlijk, verrukkelijk en overvloedig. We selecteren onszelf er enkele flesjes van de pas gekochte wijnen bij.

Peter zorgde op zaterdagmiddag dan weer voor een fijne verrassing: voor de picknick nam hij ons mee naar Niedermorschwihr om daar naar de Sommerberg te klimmen. De Sommerberg waarvan de gerijpte riesling van Paul Blanck in het restaurant van afkomstig was. We klauteren tussen de wijnstokken naar boven: het is er warm, steil, en we zien de granietbrokken liggen. Kennismaking met het terroir, heet dat.
Boven waait het weer stevig. We graaien naar het wegfladderende broodbeleg. Boven heet de Sommerberg trouwens ook niet meer Sommerberg, maar Winterberg. Op deze warme dag lijkt Sommerberg nochtans toepasselijker.

(klik op de foto’s om een grote weergave te verkrijgen)

Bij het uitchecken op zondagochtend geraakten we aan de praat met de vader van de uitbaatster van onze gîte. Het bleek -oh toeval – Monsieur Freyburger te zijn, de wijnmaker van de Pinot Noir Cuvée Sirius die we in het restaurant moesten raden. Hij vertelde het verhaal van deze wijn: de hete zomer van 2003, ook in Elzas een lange warme periode. De wijnmaker gaat eind augustus twee weken op vakantie. Al na enkele dagen krijgt hij telefoon van het thuisfront: iedereen begint hier te oogsten, wat moeten we doen? Hij blijft rustig en zegt dat hij zijn druiven nog heeft gecontroleerd voor zijn vertrek, hij is er van overtuigd dat ze nog wel enkele dagen kunnen blijven hangen. Bij zijn terugkeer half september begint hij te oogsten. De druiven zijn ingedroogd, overrijp, en geven een dik, geconcentreerd sap. Hij maakt zijn wijn, laat drie jaar op eik rijpen, en dan nog twee jaar op de fles. Het resultaat is wat we hebben geproefd. Dat we er geen Pinot Noir in herkenden ligt niet aan ons, zegt hij. De wijn is zijn typiciteit kwijt door het lange hangen en het indrogen. “Un vin marocain“, lacht hij. Er volgt nog een hele lange uitleg over de wijnbusiness, Europese steun aan megaprojecten in de buurt (Rolly-Gassmann!), premies in de Beaujolais om Gamay te rooien waardoor de grote spelers er Chardonnay kunnen aanplanten voor hun schuimwijn van enkele euro’s, overnameperikelen bij de verkoop van zijn domein enkele jaren geleden. We zijn weer wat wijzer geworden: leven en werk in de wijn is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Magnum wijnen. Op elke wijnlijst stonden er wel enkele vermeld. Het werd een rode draad van onze inside jokes. Wie heeft dat al geproefd, een wijn van de magnum druif? Zouden we dat kunnen proeven? Zouden we dat durven vragen? We hebben het nooit gedurfd. Wel veel om gelachen.

Op terugweg houden we nog even halt in Mittelbergheim. Het is zomers mooi, en zonde om een hele dag in de auto te zitten. We volgen Peter en maken een rondje Zotzenberg.

Heerlijk, onvergetelijke trip!
Dank aan Filip, Bert, Stefaan voor de aangename tijd en vooral aan Peter voor al de voorbereiding en heel de organisatie. Ik kijk al uit naar een volgende bestemming.

(klik op de foto’s om een grote weergave te verkrijgen)

|m|

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 1) – Domaine Pfister
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Elile Beyer

 

Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 4) – Domaine Emile Beyer

Tags

, , , ,

Het idee werd voor het eerst geopperd tijdens de degustatie in januari dit jaar: “Wie gaat er mee op weekend naar de Elzas?” Handen gingen in de lucht, iedereen wilde mee. Uiteindelijk bleek de agenda niet iedereen gunstig gezind: we zouden met vijf naar Alsace trekken.
Peter Depré nam het initiatief, de leiding, en spreidde een haast encyclopedische kennis van de streek ten toon toen we ter plaatse waren. Hier alvast, nog eens, oprechte dank voor dit alles, Peter!

Kleine waarschuwing vooraf: ik schrijf in deze reeks niet alleen over riesling, dat zou onrecht doen aan alle mooie wijnen die we gepresenteerd kregen.

Voor dag twee moeten we van het noorden van Alsace (Région Bas-Rhin) doorrijden naar het zuiden, Haut-Rhin.
Het zal een interessante vergelijking worden tussen het enigszins onbekende noorden en het toeristische zuiden waar de grote namen thuis zijn.

Vanuit Katzenthal rijden we even verder naar het zuiden. Peter neemt ons mee naar de Sommerberg (Grand Cru wijngaard), waar we – alweer onder een felle wind – picknicken met zicht op Katzenthal, Colmar en grand cru wijngaarden beneden ons.
Op naar het pittoreske, en toeristische, Eguisheim.

Domaine Emile Beyer (Eguisheim)

-Voor een korte voorstelling van Domaine Emile Beyer: Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer-

Eguisheim is een historisch stadje aan de wijnroute doorheen de Elzas. Het behoort tot “Les Plus Beaux Villages de France”. We moeten aan de rand van het dorp parkeren, en mengen ons onder de toeristenstroom naar het middeleeuwse centrum van het dorp.
We hadden een afspraak met Christian Beyer, 14de generatie wijnmaker op dit domein, maar hij laat zich verontschuldigen. Het werk in de wijngaard liep grote achterstand op door een buitenlandse reis, en hij is aan het werk in de Eichberg.

We worden rondgeleid door de jonge werkneemster Marion, die ons meetroont naar de historische kelder. Er staan enkele grote foeders, die niet meer in dienst zijn omdat tegenwoordig alle wijnen op inox worden opgevoed (behalve de Pinot Noir). Ze toont ons de variatie in de ondergrond door ons de muren van de cave te laten bewonderen, die ook uit de verschillende steensoorten zijn opgetrokken. Erg interessant of wereldschokkend is het allemaal niet, dus we zijn blij als we weer naar boven mogen om aan de voor ons gereserveerde proeftafel te kunnen aanschuiven. Buiten speelt een op de zenuw werkende saxofonist de voor de hand liggende muzak ter verstrooiing van de passerende mensenstroom. En voor de rosse centjes, nemen we aan.

Marion schenkt een eerste wijn in: de Pinot Blanc Tradition 2016. 50% pinot blanc, 50% pinot auxerrois, 3,9 g/l restsuiker. Afkomstig van de zacht hellende percelen onderaan de wijngaarden. Helaas moeten we om een andere fles vragen: deze fles staat waarschijnlijk te lang open en is niet meer correct. De nieuwe fles is veel beter: een wat reductieve stijl met groene en grassige tonen, sappig en opwekkend. Mooie Pinot Blanc die perfect past bij de zomerse temperaturen van de laatste dagen.

Muscat Eguisheim 2017 is samengesteld uit gelijke delen muscat d’Alsace en muscat ottonel, op mergel-zandsteen, en heeft 4 g/l restsuiker. Fijn floraal en kruidig, mineraal. Sappig en precies, strak, stevige zuurstructuur op citrus en groene appel. Stevige maar wat scherpe afdronk. Momenteel moeilijk toegankelijk, moet zich nog wat zetten.

Riesling Tradition 2016 komt ook van mergel-zandsteenbodems, en krijgt 6 g/l restzoet mee.
Reductief, spontane gistingsneus, mineraal rokerig, kruidig, citrus. Sappig en wat merkbaar zoet in aanzet. Limoen, pompelmoes, kruiden. Aciditeit en fruit zitten nog niet geknoopt. Tijd nodig.

Riesling Eguisheim 2016 komt van kalksteen en mergel bodems van wijngaarden die meer helling hebben, de meeste oostelijk gericht.
Ingetogen neus, zeste van citroen en limoen, mandarijntjes en pompelmoes. Kalkachtige mineraliteit. Sappig en strak tegelijk, saliniteit, goed gebalanceerd en elegant. Ook veel materie. Zuiver fruit in de afdronk. Dit is wel een elegante, geknoopte riesling met veel materie. Mooi.

Riesling Lieu-dit Saint Jacques 2016 komt van de Eichberg terroir, zandsteen en mergel, beperkt oogstrendement van 30hl/ha, en amper 3,9 g/l restsuiker.
Florale en fruitige neus, fris en delicaat in de mond, speekselopwekkend, nu nog stevig in de zuren, saliniteit, mineraal. Lang, gebalanceerd en gebald met veel materie. Mooie wijn, nu nog veel te jong. 

Riesling Grand Cru Eichberg 2016. Bodem van kalkmergel, zandsteen en rotsachtige steenslag, zuidhelling. Deze grand cru krijgt 5,2 g/l restzoet. Rendement van 35 hl/ha.
Finesse in de neus, floraal, elegant fruitig, alle soorten citrus, mineraliteit. In de mond concentratie, complexiteit en saliniteit. Citrus, perzik, mineraal, krachtig, volumineus. Lange afdronk met grote fraicheur. Grote wijn, een niveau hoger dan alles wat we tot hiertoe over de twee dagen konden proeven. 

Riesling Grand Cru Pfersigberg 2016 is al uitverkocht maar we kunnen de wijn toch proeven. Droog uitgegist: 2 g/l restsuiker. Expressieve neus, toegankelijk, druiven, exotisch fruit, banaan, mandarijntjes. Verrassend strak in de mond, vergeleken met het aroma in de neus. Strenge en strakke aciditeit, gebald en dens.
Lange afdronk, bijna tannineus, fijn fruitig. Groot grand cru niveau.

Pinot Gris Eguisheim 2014 is opvallend goudgeel. Abrikoos, steenvruchten, groene peer in de neus, ook al rijpingstonen, nootjes. Rijp in aanzet, met veel frisheid, peperig en kruidig. Sappig, zuiver en met een goede materie. De beste en meest evenwichtige droge pinot-gris die wij mogen proeven hebben.

Pinot Gris Hohrain 2014. Licht fumé, heel krachtig, tannineus gevoel, mist wat drinkplezier.

Marion werd gedurende onze degustatie meer en meer enthousiast en deed ons de afwezigheid van de wijnmaker vergeten door de wijze waarop ze de degustatie begeleidde. Zij wist alles over de rendementen, terroirs en restsuikers, maar luisterde met toenemende interesse naar onze commentaren over de wijnen en besloot zelf ook wat bij te leren. Zo wilde ze bijvoorbeeld weten wat we met reductie bedoelden, ging meeproeven en probeerde zelf te ontdekken wat die reductieve geuren wel zijn, hoe ze ontstonden en hoe ze zouden evolueren. Charmant, sympathiek, en vooral een “fast learner”.

Domaine Emile Beyer maakt wijnen in een strakke, af en toe reductieve stijl, maar met veel materie en gemaakt om enkele jaren weg te leggen. Veel van de geproefde wijnen confirmeerden het potentieel van de wijnen. Het gamma was homogeen van hoog niveau,vooral de serie rieslings kwam heel sterk voor de dag, maar ze hebben tijd nodig om tot hun volle ontwikkeling te komen. De Riesling Grand Cru Pfersigberg 2011 was vorig jaar op de degustatie van de Wino’s wel een van de wijnen van de avond. En meteen een van de redenen waarom we naar hier zijn gekomen.

Website van Domaine Meyer-Fonné

|m| en |p|: met dank aan Peter voor het nalezen en de aanvullingen

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 1) – Domaine Pfister
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné

Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné

Tags

, , , ,

Het idee werd voor het eerst geopperd tijdens de degustatie in januari dit jaar: “Wie gaat er mee op weekend naar de Elzas?” Handen gingen in de lucht, iedereen wilde mee. Uiteindelijk bleek de agenda niet iedereen gunstig gezind: we zouden met vijf naar Alsace trekken.
Peter Depré nam het initiatief, de leiding, en spreidde een haast encyclopedische kennis van de streek ten toon toen we ter plaatse waren. Hier alvast, nog eens, oprechte dank voor dit alles, Peter!

Kleine waarschuwing vooraf: ik schrijf in deze reeks niet alleen over riesling, dat zou onrecht doen aan alle mooie wijnen die we gepresenteerd kregen.

Voor dag twee moeten we van het noorden van Alsace (Région Bas-Rhin) doorrijden naar het zuiden, Haut-Rhin.
Het zal een interessante vergelijking worden tussen het enigszins onbekende noorden en het toeristische zuiden waar de grote namen thuis zijn.

Domaine Meyer-Fonné (Katzenthal)

-Voor een korte voorstelling van Domaine Meyer-Fonné: Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné-

We moeten ons wat haasten naar Meyer-Fonné, in het mooi gelegen Katzenthal. Félix Meyer maakt deel uit van de associatie “Alsace Crus et Terroirs” (ACT), een initiatief van de meest gereputeerde domeinen in de Elzas om het imago van hun meest prestigieuze terroirs te promoten. Ze voeren, een beetje zoals VDP in Duitsland, eigen charters en regels. Een twintigtal topdomeinen van de Elzas (Zind-Humbrecht, Weinbach (Faller),…) sloten zich al aan bij dit initiatief van Marc Rinaldi, een zakenman uit de Elzas die tevens aan de basis ligt van het salon Millésimes Alsace in Colmar.

Aura Meyer komt ons tegemoet en neemt ons op sleeptouw voor een blitzbezoek aan de cave, waar Félix de pinot gris aan het filteren is.
Félix is een wat introverte wijnmaker, die nauwgezet bezig is met wijnbouw en vinificatie. Je voelt dat hij de lat hoog legt en tegelijk kritisch is over waar hij mee bezig is.
Aura legt uit dat het domein momenteel 15ha wijngaard bezit. Interessant is dat de riesling op vier verschillende bodems aangeplant staat.
In de kelder rijpen de riesling, pinot blanc en pinot gris op grote foeders. Muscat en gewurztraminer, die van nature veel aroma’s vrijgeven, blijven op inox, net als de vendanges tardives.
Wij worden begeleid naar het nieuwe proeflokaal waar dag twee effectief kan beginnen.

Pinot Blanc Vieilles Vignes 2016 is een blend van pinot auxerrois, pinot blanc en… een beetje pinot gris (±15%) van wijnstokken van meer dan 30 jaar oud.
Directe aroma’s van rijpe peer, abrikoos maar ook kruidigheid, peper en beetje honing wat zich voortzet in de mond. Volle wijn die toch strak afrondt met citrustoets. Knap gemaakt voor zijn prijs.

Muscat Vignoble de Katzenthal 2016 is afkomstig van granietbodems uit Katzenthal, en is samengesteld uit hoofdzakelijk muscat ottonel (2/3) en muscat d’Alsace.
Krokant fruit, sappige Conferencepeer, niet heel exuberant, beetje herbaal, frisse stijl van Muscat, droge afdronk. Elegante wijn met mooie typiciteit.

Riesling Vignoble de Katzenthal 2016 “village” wijn, met jongere aanplant op de grand cru Wineck-Schlossberg, aangevuld met wijngaarden rond het drop, allemaal op granietgrond. De stijl is hier onmiddellijk gezet wat riesling op graniet betreft.
Menthol, fijne groene kruiden, citrus. Gaat heel strak door, ook in de afdronk, licht tannineus. Veel vulling maar ook wat eendimensionaal door zijn strakheid. Heeft nog wat tijd nodig om zich te zetten. Vraagt om eten.

Riesling Grand Cru Wineck-Schlossberg 2015: prachtige wijngaard om en rond de ruïne van Katzenthal, granietbodem, zuid-zuid oost oriëntatie.
Graniet warmt snel op, en houdt niet veel water, dus is gevoelig voor droogte en warmtestress.
Kruidigheid en citrustoetsen overheersen bij walsen. Gerookte toets, licht petrolé. Net zoals de vignoble de Katzenthal strak gemaakt, ietwat streng, maar met veel concentratie en vulling. Is nog zeer jong, maar heeft veel potentieel. Lange afdronk waar opnieuw citrustoetsen in terugkomen, grote lengte, saliverend. 

Riesling Pfoeller 2015: Deze wijngaard ligt naast de Sommerberg nabij Niedermorschwihr, is naar het oosten gericht en in de bodem hier geen graniet maar vooral kalk (mosselkalk). Pfoeller is een lieu-dit, niet erkend als grand cru.
Discreet, citrustoets, pompelmoes, fijne pétrolé, maar vooral mineraal en kalkachtig. Gelaagd, veel lengte en heel energiek. Dit moet zich eveneens nog zetten en openbloeien. Doet wat denken aan een jonge Wittmann Westhofener.

 

Riesling Grand Cru Schoenenbourg 2016: De Schoenenbourg in Riquewihr is een van de topwijngaarden in de Elzas voor riesling. Hier vinden we geen arme grond, maar wel zwaardere groene mergel met keuper. Dit levert volle, complexe rieslings, een beetje zoals de stijl van Kunstler in de Rheingau.
Appel, citrus en kruisbes komen onmiddellijk naar voren tijdens walsen. Heel gelaagde, riesling met veel materie, krachtig met mooie ondersteunende en volle zuren.  Voor mij de beste van de geproefde rieslings.

Riesling Grand Cru Kaefferkopf 2016: de Kaefferkopf is de meest recente grand cru wijngaard in de Elzas en ligt in het nabijgelegen wijndorp Ammerschwihr. De bodem is geologisch complex maar deze wijn komt uit een gedeelte met zwaardere grond met klei, zandsteen en kalk.
Mango, steenfruit, abrikoos, kruidigheid en gebalde concentratie in deze wijn, stevige aciditeit gemaskeerd door intensiteit en licht restzoet. Licht taninneus. De meest krachtige riesling, overweldigend bijna, volumineus. Persoonlijk net iets “too much” voor mij.

Bij het proeven van deze rieslings zitten wij niet altijd op zelfde golflengte, wat voorkeur en interesse betreft. Het blijft toch wel indrukwekkend hoe Felix Meyer erin slaagt interessante en dense rieslings te maken op zulke gevarieerde terroirs.
Alle geproefde wijnen hebben nog tijd nodig om tot verdere ontplooiing te komen.

We vervolgen de degustatie met twee Pinot Gris.
Pinot Gris Dorfburg 2014 is afkomstig van wijngaarden op kalkbodem, en wordt opgevoed op “demi-muids”: vaten van 500 liter.
Vineuze neus met wat hout en oxidatie, boter, vanille en kruiden. Rijpe bruine appel en gedroogde vruchten. Droog in de mond met goede materie, wat evolutief, rijp en rijk. Interessante wijn, hoewel ook hier de meningen nier unaniem zijn.

Pinot Gris Grand Cru Kaefferkopf 2016 is fruitiger, delicaat, met groene appel, yoghurt, hennep en rook. Rijp, pikant en wat gebrand. Wat restsuiker onder de stevige aciditeit. Warme alcohol naar het einde toe. Momenteel wat hoekige wijn, moet nog integreren.

Gewurztraminer Grand Cru Furstentum 2014: De Furstentumwijngaard bevindt zich hoog gelegen boven Kientzheim, zuidwaarts georiënteerd, en bevat kalkhoudende bestanddelen in de bodem. Door die kalkhoudende ondergrond is de Furstentum zeer geschikt voor gewurztraminer, die hier aromatisch met finesse en gratie wordt. De bekendste producenten voor gewurztraminer op deze topwijngaard uit de Elzas zijn Faller (Domaine Weinbach) en Albert Mann.
Het moeilijk jaar 2014 levert deze gelaagde Gewurztraminer op. Delicate druivenaroma’s en bloemetjes. Groene banaan, mango. Bouquet garni. Heel mooie, boeiende neus. In aanzet rijp en warm, kruidig en peperig, met een goede zuurstructuur. Sappig met fraicheur en goede lengte. Lange fruitige en kruidige afdronk. Ook deze wijn moet zich nog helemaal ontplooien.

Na de degustatie kunnen we nog even met Félix Meyer spreken. Hij toont zich oprecht bezorgd over het veranderende klimaat. Vorig jaar was een jaar met extreem weinig regen om en rond de granietgronden van Katzenthal: amper 300mm neerslag werd er gemeten.
Zelf experimenteert hij met de aanplant van enkele rijen Syrah, die zeer goed gedijt op granietbodems. De 13° alcohol wordt hier vlot gehaald, zegt Félix. Syrah behoort uiteraard niet tot de AOC Alsace, maar het siert de wijnmaker dat hij zoekt en openstaat voor experimenten en opties voor de toekomst.

Ook dit bezoek was heel leerzaam omdat Meyer-Fonné  de grootste diversiteit van bodems in zijn wijnassortiment bezit. Zoek hier geen wijnmaker met kostuum of iemand die wijnsalons afloopt en connectie zoekt met de James Sucklings van deze wereld, maar een pure vakman die alles zelf doet en opvolgt en voor zichzelf de lat hoog legt en enkel voor kwaliteit gaat.

Website van Domaine Meyer-Fonné

|p| en |m|
Tekst en proefnotities in dit artikel vooral samengesteld door Peter Depré. Waarvoor dank, Peter!

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 1) – Domaine Pfister
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer

Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer

Tags

, , , , ,

Het idee werd voor het eerst geopperd tijdens de degustatie in januari dit jaar: “Wie gaat er mee op weekend naar de Elzas?” Handen gingen in de lucht, iedereen wilde mee. Uiteindelijk bleek de agenda niet iedereen gunstig gezind: we zouden met vijf naar Alsace trekken.
Peter Depré nam het initiatief, de leiding, en spreidde een haast encyclopedische kennis van de streek ten toon toen we ter plaatse waren. Hier alvast, nog eens, oprechte dank voor dit alles, Peter!

Kleine waarschuwing vooraf: ik schrijf in deze reeks niet alleen over riesling, dat zou onrecht doen aan alle mooie wijnen die we gepresenteerd kregen.

Een kleine acht kilometer verwijderd van Dahlenheim vinden we Molsheim, volgende bestemming van onze wijntrip.

Domaine Gérard Neumeyer (Molsheim)

-Voor een korte voorstelling van Domaine Neumeyer: Focus op Alsace: Domaine Neumeyer

Het is warm die middag als we aanbellen op het domein. We worden verwelkomd door Marie Neumeyer, die ons voorstelt eerst naar de wijnkelder te gaan om eens rond te kijken.
Marie en haar broer Jérome zijn nog maar de vierde generatie wijnmakers op dit bedrijf. Voordien was het een landbouwbedrijf in polycultuur.  Slechts in de jaren 1950 tot 1970 werd overgeschakeld naar wijnbouw.
Grootvader Lucien had een kleine 6ha wijngaard in bezit. De ouders van Jérome en Marie konden veel percelen bijkomen. Momenteel bezitten ze 16 ha wijngaard.
Eén grand cru: Bruderthal, waarvan ze 3,5 ha bewerken.
De ouders zijn nog een beetje actief in het bedrijf, vader in de wijngaard, moeder in de verkoop, maar in 2016 lieten ze alles over aan de kinderen. “Un travail dur“, zegt Marie. Ze hebben één persoon in dienst, en uiteraard tijdens de oogstperiode een 25-tal seizoenarbeiders.
Sinds de jaren 1990 werken ze milieubewust (“Culture raisonnée“), om vanaf 2009 over te schakelen op biologische teelt. In 2012 kregen ze hun certificaat.

De wijnkelder is kraaknet, grote foeders aan een kant, roestvrij staal aan de andere kant. Marie is goedlachs en ontspannen en vertelt al wat we willen weten. Jérome is naar ProWein Asia.
We wandelen rustig terug naar het hoofdgebouw, waar we een overzichtsdegustatie van de wijnen krijgen.
Het assortiment is onderverdeeld in drie categorieën: een basisreeks van vijf cépages, die nieuwe gestileerde etiketten kregen, een “Terroir” reeks uit verschillende lieu-dits, met etiketten die symbolisch de herkomst moeten voorstellen, en dan de grand cru-wijnen, met de klassieke etiketten van vroeger. Speciallekes zijn er ook: enkele Vendanges Tardives en twee “Inédits“.
We maken een selectie, we kunnen niet alles proeven.

Omdat we hier ook, zoals geleerd bij Mélanie Pfister, met de Pinot Noir willen beginnen, krijgen we als eerste de Pinot Noir Berger – Schaefferstein 2017 in het glas. Deze wijn, uit de Terroir-reeks, krijgt een opvoeding op vaten van 3 en 4 jaar oud.
Snoeperige, jonge neus van primair rood fruit, wat gistig nog, marsepein, amandel. Sappig en rechtlijning, goede zuurstructuur, doet wat aan een jonge Beaujolais denken. Een pure, eerlijke en directe stijl, in een correcte prijsklasse.
De Sylvaner Génerations 2016 uit het basisgamma vind ik mooi: ingetogen wit steenfruit, mineraal en kruidig. De aanzet heeft wat zoet fruit, aciditeit neemt over en wordt ronduit fors op middenstuk. Discrete, fijne wijn, die gastronomisch goed inzetbaar is.
Fijn detail: op het etiket staan de namen van alle generaties wijnmakers van het domein tussen de wortels geschreven.
Pinot Blanc Tulipe 2016 uit het basisgamma bestaat uit 100% Pinot Blanc en is daardoor een van de uitzonderingen in de Elzas, waar Pinot Blanc meestal geblend wordt met Pinot Auxerrois. Hierdoor is deze “Tulipe” slanker en strakker dan de gemiddelde pinot blanc. We krijgen hier weer de kalk en krijt in de neus, wat een beetje de rode draad doorheen dit weekend blijkt te worden. Durondeau peer en groene appel geven deze wijn een sappig, dorstlessende gevoel. Eerlijk en correct maar niet groot.
De Riesling Pinsons – Finkenberg (Terroir-reeks) krijgen we in twee jaargangen te proeven. In 2016 is deze wijn strak tot scherp door een hoge aciditeit. Heel droog, met minder dan 2 g/l restsuiker, en mogelijk malo. Strenge wijn.
De 2015 is in een heel andere stijl: gebrand, rijpe pitvruchten, wat zoeter in aanzet, maar ook wat eenvoudiger.
Het restzoet maakt de 2015 toegankelijker dan de 2016 maar geeft hem ook een wat meer alledaagse indruk. Dan toch wel een voorkeur voor de strakkere 2016 die nog tijd nodig heeft.

Gelukkig is er ook de Riesling Bruderthal Grand Cru 2016. Groene flitsen in een licht strogele kleur, appel en citrus in de neus, gember en groene kruiden. Agrum, zeste en een fijne aciditeit in de mond. Stenige mineraliteit. Heel delicate wijn met een goede balans, blijft licht en heeft toch materie. Kalk in afdronk, lang en complex. Een riesling die met niets te vergelijken is. Veel impressies, subtiel. Mooie wijn.

Van dezelfde grand cru komt de Muscat Bruderthal Grand Cru 2014. Een van de redenen waarom we hier zijn: Peter proefde deze wijn op een beurs en was enthousiast, liet proeven aan Stefaan die er wild van was.
Het is een speciaal glas wijn: lactisch, oxidatief, karamel en boter, boterbloem, wat hout. Rijp en droog in de mond, evolutief, groene kruiden. Rozijntjes, opgelegd fruit, groenigheid. Een wijn met een hoek af, die discussie uitlokt onder de proevers, maar zo interessant is dat je naar een volgend glas verlangt om weer iets anders te ontdekken. Fascinerend.

Ook de Pinot Gris Bruderthal Grand Cru 2015 is geslaagd. In “moelleux” gemaakt, met 27 gram restsuiker en 5 gram zuren. Discrete nuances van wit fruit, abrikoos, mirabel, druiven en klein tropsch fruit. Gebalanceerd en elegant, met inpassende zuren die alles fris en licht houden. Mooie stijl van wijn.
Nog uit dezelfde grand cru is de Gewurztraminer Bruderthal Grand Cru 2016. Ook “moelleux”, met een neus van roosjes en nectarine, fijn fruitig met sinaas, mineraal, goede aciditeit. Sappig en complex, blijft strak en binnen de lijntjes, met een ziltige afdronk.
We proeven tot slot de Muscat  Vendanges Tardives 2010, een wijn die nog gemaakt werd door de vader van Marie en Jerome. 2010 was een koud en moeilijk jaar in de Elzas, Muscat Vendanges Tardives is uitzonderlijk en moeilijk te maken. De wijn valt onder de noemer “liquoreux”: gedroogd fruit, rozijntjes, thee, wat gebrand, toast, rubber, wat evolutief. Zwoel aromatisch exotisch en gedroogd fruit, sinaasschil. Goede fraicheur met versmolten suikerigheid. Koffiegruis in afdronk, sappig, complex, gaat lang door. Grote wijn die nog niet op zijn eind is en nog jaren meekan.

Tegenover de professionaliteit en gedrevenheid van Mélanie Pfister stonden we hier bij de uitermate sympathieke Marie Neumeyer. Marie en Jérome, jonge wijnbouwers zonder opleiding in het vak, die duidelijk zoekend zijn naar een eigen identiteit en een eigen stijl in de wijnen. Die zoektocht gaat in de goede richting. Het basisgamma is correct, droog en strak gevinifieerd met de Pinot Noir 2017 als prijs/kwaliteit zeer interessante wijn. De andere geproefde basiswijnen steken er nog niet bovenuit.  Maar in de reeks Grand Cru Bruderthal bewijzen ze dat het potentieel in zich hebben om mooie, terroirgedreven en elegante wijnen te maken. Hiermee bewijzen ze dat ze hier wel degelijk weten wat wijn maken is.
Dit is een domein dat zeker op te volgen is, als de ervaring toeneemt gaan we hier nog van horen.

Website van Domaine Gérard Neumeyer

|m| en |p|

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 1) – Domaine Pfister
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné

Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 1) – Domaine Pfister

Tags

, , , , ,

Het idee werd voor het eerst geopperd tijdens de degustatie in januari dit jaar: “Wie gaat er mee op weekend naar de Elzas?” Handen gingen in de lucht, iedereen wilde mee. Uiteindelijk bleek de agenda niet iedereen gunstig gezind: we zouden met vijf naar Alsace trekken.
Peter Depré nam het initiatief, de leiding, en spreidde een haast encyclopedische kennis van de streek ten toon toen we ter plaatse waren. Hier alvast, nog eens, oprechte dank voor dit alles, Peter!

Kleine waarschuwing vooraf: ik schrijf in deze reeks niet alleen over riesling, dat zou onrecht doen aan alle mooie wijnen die we gepresenteerd kregen.

We vertrokken vrijdag in alle vroegte, een dikke vijf uur later stonden we in Dahlenheim in een stevige wind te picknicken tussen de druivenstokken. De zon scheen, de lucht was blauw.
Vier wijndomeinen op het programma: twee in de Bas-Rhin (het Noordelijk deel van de Alsace) op vrijdag, twee in de Haut-Rhin (Zuiden) zaterdag.

Domaine Pfister (Dahlenheim)

-Voor een korte voorstelling van Domaine Pfister: Focus op Alsace: Domaine Pfister

We reden niet zonder reden naar Dahlenheim om onze broodjes te eten. In dit kleine dorpje bevindt zich ook het domein van Mélanie Pfister.
We hebben een afspraak, maar moeten even wachten op mevrouw Pfister, terwijl haar mama ons alvast binnenlaat en te woord staat.
Mélanie zelf heeft het druk. Ze was de oprichtster van DiVINes d’Alsace, de vereniging van vrouwen die actief zijn in de wijnbusiness in de Elzas. Ze liet het voorzitterschap recent over aan Véronique Muré van het gelijknamige domein Muré (Clos Saint Landelin). Nu is ze présidente van Femmes de Vins, de Franse nationale organisatie die 200 vrouwelijke wijnbouwers uit heel Frankrijk verenigt. Het is een vergadering van die vereniging die haar ophoudt.

We moeten gelukkig niet lang wachten, en met een stralende glimlach nodigt Mélanie ons uit aan de proeftafel in de kelder van het domein.
De “Liste des vins 2018” wordt ons voorgelegd. Die is, ondanks de verschillende cépages en sélections, overzichtelijk en beperkt.
Eerst de rode wijn, zegt Mélanie Pfister.
En wat voor een: de Pinot Noir 2016,opgevoed in roestvrij staal, is afkomstig van een perceel uit 1980 dat door massale selectie werd aangeplant. En al meteen een schot in de roos: verfijnd, rood fruit, wat aardsheid en animaliteit zoals Pinot Noir moet zijn, zuiver en elegant, delicaat gestructureerd. Dat belooft voor het vervolg.
We krijgen de tweede Pinot Noir als volgende in het het glas: Pinot Noir Rahn 2014 is afkomstig van een oostelijk gelegen perceel op de Engelberg, en verblijft op vaten die 2 tot 3 jaar oud zijn. Daarmee brak ze met de traditie die het domein nog voerde tot en met haar vader. Die maakte niet elk jaar Pinot Noir, en als hij die wel maakte, werd altijd nieuw hout gebruikt. “Le vin était masqué“, zegt Melanie. Deze Rahn is allesbehalve gemaskeerd: serieuze neus van dens kersenfuit en hout, vanille en zoete kruiden. We hebben voor het eerst kalk in de neus, wat een rode draad tijdens onze wijnreis zou blijken. Strak, fijn en precies, mooi fruitgedreven met geïntegreerd hout. Goede lengte, verfijnde tanninestructuur, mooie wijn.

Over naar wit, met als eerste de generieke Pinot Blanc 2015. Sappige plezierwijn, met witte bloemetjes, guimauve, wat marsepein en peer. Levendig in de mond, een mooi glas wijn.
De Muscat “Les 3 demoiselles” 2016 is genoemd naar de drie zusters Pfister. De wijn vertoont zuivere druifaroma’s, ook wat muskus, kleine animaliteit, dus expressieve typiciteit.
Riesling Tradition 2016 is volgens Mélanie Pfister in de historische droge stijl van het huis gemaakt. De druiven staan op vier perceeltjes op de Silberberg, die potentieel Premier Cru zou kunnen zijn. Muschelkalk in de bodem, elk perceeltje wordt afzonderlijk gevinifieerd en later wordt de wijn hieruit geassembleerd. Expressieve, mooie neus van bloemen, witte en gele vruchten en kalk/krijt. Stevige aciditeit, strak, onderliggend citrus en zure ananas. Wijn met tensie, spanning. Ook in de mond krijtig. Een heel mooie riesling!
Riesling Grand Cru Engelberg 2014 komt uit een minder bekende grand cru. Er zijn niet zoveel producenten actief hier. Een meer recente bodem van gele kalk met in de onderlaag stenen.
Citrus, zeste, mandarijntjes en sinaas. Weer die kalk, en natte stenen. Rijp citrusfruit, kruiden, pepertje. Goede zuurstructuur, spanning en densiteit. Speekselopwekkende frisheid. Saliniteit in afdronk. Weer een mooie wijn!

Mélanie Pfister liep onder andere stage bij Cheval Blanc (Saint-Emilion), waar ze onder de indruk was van het assemblagetalent van de wijnkeldermeester. “Hun cabernetwijn was perfect, de merlotwijn was grandioos, en na assemblage was het resultaat nòg indrukwekkender.
Ze kwam op het idee om zelf de vier edele druiven van Alsace te gaan blenden. “Cuvée 8” is het resultaat: een jaarlijks wisselende, en geheime, verhouding van gewurztraminer, muscat, riesling en pinot gris.
De naam is een verwijzing naar de achtste generatie wijnmakers op dit familiale domein.
Cuvée 8 2016 is expressief met veel geel bessenfruit, druiven, mirabel en citrus. Compleet, lekker en sappig in de mond. Veel materie, leuke zuren, wat romigheid, kruidige en lange afdronk.
Stefaan Soenen schrijft: “In die ene wijn drink je de essentie van de streek: de aromatische sterkte en verleiding van muscat en gewürz, de kracht en breedte van pinot gris en de elegantie en strakheid van de riesling.
Het is duidelijk dat Mélanie en haar vader meesters zijn in het zoeken naar evenwicht en precisie in het blenden. Een geweldige wijn.

Twee Pinot Gris op de kaart, waar we niet van onder de indruk zijn. De generieke Pinot Gris Tradition 2016 werd in het verleden in een demi-sec stijl gemaakt, nu volledig droog. Desondanks een breder mondgevoel, wat lactisch en wat vermoeiend. De Pinot Gris Silberberg 2015 ligt op vaten uit de Mâconnais van 5 jaar oud en kreeg malo-lactische gisting. Het hout domineert in zowel neus als mond: rijp, animaal, karamel, toast. Hout, koffie en mokka in de mond, met gemis aan typiciteit.
Al vooroplopend op de volgende verslagen: we zullen weinig echt goede Pinot Gris proeven…

Gewurztraminer dan, in twee versies. De Gewurztraminer Tradition 2015 is in “moelleux”-stijl gemaakt, maar omdat de druif hier op kalkbodem staat, is die meer “serrée”, wat strakker dan echt zoet. De wijn is ingetogen floraal, roosjes, litchi, mandarijntjes, en weer kalk en krijt. Zacht, niet overdreven zoet, kruidig en peperig. Lange afdronk, floraal met sinaas en litchi.
Gewurztraminer Engelberg Grand Cru 2012 is verbluffend mooi. Exotisch fruit, ananas, mango, doet erg aan riesling denken. Finesse met een delicate zoetheid, complex met kruidigheid, rijp fruit, vanille. Kalk en krijt vinden we hier in de afdronk. Grote wijn, zelfs emotiewijn voor mij.

Vermeldenswaardig in het zoete assortiment is de Riesling Silberberg Vendange Tardive 2015, die enkel in de beste jaren wordt gemaakt. Deze wijn heeft tussen de 70 en 80 g/l restzoet. Ingetogen neus van suikerstroop, gekonfijte citrus, mango. Zoet en jong, breed, maar mist nu wat focus in zijn jeugd.

We praten nog wat na met Mélanie Pfister terwijl iedereen zijn verlanglijstje samenstelt. Ze is een echte wijnliefhebster. Haar voorkeur gaat, buiten de wijnen van veel van haar collega’s in Alsace, uit naar riesling: ze noemt hierbij Pfalz als regio. Ook Chenin Blanc heeft een plaatsje in haar hart.
Ze heeft af en toe nog contact met de mensen op haar stageplaatsen: onder andere Cheval Blanc en Yquem. De stagiair die samen met haar op Yquem was heeft daar nu de leiding over de kelder.
Het was een heel aangename proeverij hier. We werden warm onthaald in een eerlijke, recht-toe-recht-aan stijl, zoals Mélanie waarschijnlijk van nature is.
Ik wist niet wat er nog zou volgen de komende dagen, er stonden namelijk nog drie andere domeinen op de planning, anders had ik hier veel meer flessen gekocht.

Website van Domaine Pfister

|m|

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné

De grote gerijpte Auslese degustatie – 29 april 2018 (deel 2)

Een wat uitgedund gezelschap van zes wijnliefhebbers neemt plaats aan de proeftafel bij Stefaan Soenen. Op het programma: gerijpte Auslese. Riesling, wel te verstaan. Uit Duitsland, uiteraard.
In deel 1 van dit verslag kan je lezen wat de term “Auslese” precies inhoudt.

De degustatie (vervolg)

8- “Mystery bottle” 
Een fles zonder etiket of capsule, de korte kurk duidelijk handmatig gestopt. Ik kreeg de fles wijn van mijn collega wiens grootouders in Duitsland wonen en die ons onlangs een grote dienst hebben bewezen. “Houden ze van oude wijn?” vroeg opa, “dan heb ik nog iets heel speciaal”.
Donker goudgeel. Karamel, appel, cider. Impressies van een gerijpte rode wijn? Wat lactisch, chocolade, koffie, mineraal, floraal. Veel rijpingstonen. 
Licht mondgevoel met fijne nuances van rijpe citrus. Zachte zuren, rijp fruit zoals rode appel en ananas. Gekonfijt geel fruit in afdronk. Beetje atypische wijn, we zijn niet zeker of het wel degelijk Riesling is. Waarschijnlijk malolactische gisting gekregen. Interessant.
Geen etiket, wel een handgeschreven briefje van grootvader met wat summiere informatie.
Pittermännchen, Fa. Schnell (Nahe), ca 1998
Pittermänchen is een Grosse Lage in Dorsheim (Nahe) (lees ook hier). Over de wijnmakers “Fa. Schnell” is geen informatie meer te vinden.

9- Georg Breuer Berg Rottland Riesling Auslese 2001
Goudgeel. Frisse neus met citruszeste, floraal. Beetje wax en kruidigheid, noten, aardsheid, zwarte thee en zwarte bessen. De neus doet niet meteen aan een zoete wijn denken: geen rijp fruit, geen honing.
Zoete aanzet, in de mond wel degelijk rijp en rijk, fruit. Aanhoudende zuren van begin tot einde. Groene citrus,, limoen. Dense materie, vol en romig in de mond, krachtig, met saliniteit aan de lippen. Heerlijke wijn, maar een tikje minder complex.

10- Martin Müllen Kröver Letterlay Riesling Auslese 2001
Intens goudgeel. 
Rokerig, mineraal, gekonfijt fruit, perzik en pitvruchten. Rabarbertaartje, biscuit en gebak. Ook fijne kruiden, munt en dragon (de pauze naar de tuin bracht inspiratie hier). Complexe neus, penetrant en intens. 
Frisse zuren en overrijp tropisch fruit en groene kruiden. Warm, breed, exotisch. Karamel en babelutte op het midden. Da wordt de wijn wat plomp, siroperig en vermoeiend.
Een Auslese in een rijpe en rijke stijl, krachtig en dicht, maar ook wat vermoeiend.

Stefaan contacteerde de wijnbouwer: de Letterlay 2001 van Müllen is inderdaad op Beerenauslese-niveau wat Oechle-waarde betreft, en dat verklaart dat smeuïge, wat ‘dikkere’ mondgevoel. Die predikaten lopen door de opwarming van de aarde heel erg door elkaar, zodat het erg moeilijk wordt om Spätlese van Auslese te onderscheiden. Elke wijnbouwer zal het wat invullen naar de stijl die hij voor deze categorie beoogt. Martin Müllen vond dat de 2001 wat te weinig gevuld was voor BA, een “te kleine BA”.

11- Reinhold Haart Piesporter Goldtröpfchen Riesling Auslese 2002
Licht citroen- tot goudgeel.
Aristocratische neus, bloemetjes, rokerig, mineraal, ingelegd citrusfruit. Kruisbessen en cassis. Mokka en koffie, karamel. 
Delicaat en gebalanceerd, fijne zuurtjes, heel precies, met rijp maar niet overrijp fruit. Kruidig en prikkelend. Vol en verfijnd.
Afdronk ziltig, verfijnd, niet de grote lengte maar heel subtiel. Heerlijke genietwijn. De derde topper van de degustatie.

 

12- Staffelter Hof Kröver Steffensberg Riesling Auslese 2003

Goudgeel naar oranje. 
Boenwas, kaarsvet, wat oxidatie?. Muffigheid, kelder, paddenstoelen, oude sinaas, nootjes, bruine appel. 
Zuurtjes en rijp opgelegd fruit met groene kruiden. Stevige structuur, gelaagd, breed, met nogal wat bitters op het einde. Lactisch, rijp en weelderig, maar moeilijk te plaatsen. Heel ver geëvolueerd in vergelijking met andere, oudere wijnen vandaag.

 

 

13- Karthäuserhof Eitelsbacher Karthäuserhofberg Riesling Auslese 2004
Licht stro- tot citroengeel.
Citroen, limoen, mineraal, rokerig. Perzik, pitfruit, appeltjes. Delicaat aroma, dat erg jong aandoet.
Veel citrus in de mond, zeste, lichtheid. Opliftende fruitzuren zorgen voor een heel fris mondgevoel. Citrusgedreven, precieze en verfijnde zuurstructuur.
Verfrissend, zuiverend, lichtvoetig en gestructureerd. Schitterend glas wijn, voor mij de beste van de reeks.

 

14- Van Volxem Altenberg Alte Reben Riesling Auslese 2006
Koper- tot goudgeel.
Stoffig, Botrytis, paddenstoel, rijpingstonen. Lactisch: yoghurt en wei. Nootjes en kelder, natte gazetten. Kweepeer, honing.
Subtiele aanzet met overrijp fruit, wel goede zuurstructuur. Lactisch, yoghurtdessert. Breed, voluptueus, romig.
Klassieke dessertwijn, de meest uitgesproken “Auslese” van de reeks. Lange filmende afdronk met heel rijp fruit.
Goed maar net niet top.

Een paar mooie kazen en een opmerkelijke, fijne en lekkere Gewürztraminer “edel zoet” 2015 van Domein Steenberg (Limburgse landwijn, NL) sluit de degustatie af.

Enkele conclusies:

Stefaan schrijft op Facebook:
De geur van wijn en kaas hangt nog in de woonruimte, de proeverij van gerijpte Riesling Auslese (tussen de 42 en 14 jaar oud) is afgelopen en zindert na. Wat een rijkdom aan aroma’s zijn de revue gepasseerd, magnifiek! Ik vind dit grootse wijnen.
Er waren heel precieze wijnen bij met de verfijnde structuur van kant, alle aroma’s mooi gescandeerd en gearticuleerd, er waren wijnen bij met meer siropig mondgevoel waarin een veelheid aan aroma’s krioelden, maar door elkaar, wilder, met veel fond.
Dit is mijn top 5 (zie onderstaande foto), al hoort de Karthäuserhof Eitelsbacher Karthäuserhofberg Auslese 2004 er eigenlijk ook bij, jong beestje nog maar met zoveel precisie, puurheid en finesse, heel eigen Ruwer-stijl.

De top vijf van Stefaan Soenen

De top vijf van Peter:
Reinhold Haart Piesporter Goldtröpfchen Riesling Auslese 2002: “Moezel op zijn uniekst en best: mineraal, fruit, strak en toch volume. Love it. Wine of the Night!”
Martin Müllen Kröver Steffensberg Riesling Auslese 1993: “knap en fijne wijn, blijft lang en consequent in de afdronk. Heel levendig, met diepte en potentieel.”
Mönchhof Erdener Prälat Riesling Auslese 1990: “complete wijn, nu al klaar maar kan nog mee.”
Karthäuserhof Eitelsbacher Karthäuserhofberg Riesling Auslese 2004: “heel precies en slank, geen breedte, mooi maar eerder Spätlese dan Auslese. Wil dit binnen 10 jaar nog eens proberen.”
Georg Breuer Berg Rottland Riesling Auslese 2001 :“heel mooi, evenwichtig, niet extra gelaagd maar gewoon heel lekker glas, love it.”

Mijn eigen top drie bestond uit de
Karthäuserhof Eitelsbacher Karthäuserhofberg Riesling Auslese 2004
Reinhold Haart Piesporter Goldtröpfchen Riesling Auslese 2002
en de
Martin Müllen Kröver Steffensberg Riesling Auslese 1993.

Twee meer “recentere” wijnen in mijn persoonlijke favorietenlijstje…
Het is inderdaad verrassend hoe goed Ausleses oud kunnen worden.
Maar het is evengoed niet te onderschatten hoe mooi ook al Ausleses met “amper” een tiental jaar op de teller zich kunnen manifesteren.
Ondanks de hoge scores die vandaag werden uitgedeeld, ben ik er meer en meer van overtuigd dat we van de “idee-fixe van de rijping” wat moeten afstappen. Rieslingwijnen zijn weliswaar gebaat zijn met enkele jaren kelderrust, en wijnen met meer restsuikers mogen gerust wat langer in de kelder, maar we moeten daar nu ook niet teveel in overdrijven.
Wellicht waren enkele van de subtoppers vandaag een paar jaren geleden op hun hoogtepunt, zònder stoffigheid en paddenstoelen in de neus. Zuiverheid, fruit, inhoud en een goede zuurbalans blijven voor mij de belangrijkste kwaliteitskenmerken van rieslingwijnen, op elk niveau van zoetheid.

Desalniettemin: een geweldig mooie degustatie. Riesling Auslese behoort tot de edelste wijnen ter wereld.
Heel veel dank aan Stefaan Soenen en aan alle proevers rond de tafel!!

|m|

Lees ook: De grote gerijpte Auslese degustatie – 29 april 2018 (deel 1)

De grote gerijpte Auslese degustatie – 29 april 2018 (deel 1)

Tags

, , , , ,

Een wat uitgedund gezelschap van zes wijnliefhebbers neemt plaats aan de proeftafel bij Stefaan Soenen. Op het programma: gerijpte Auslese. Riesling, wel te verstaan. Uit Duitsland, uiteraard.

Laat me eerst even de term “Auslese” in een juiste context plaatsen.
De Duitse wijnwetgeving van 1971 vereist dat “Prädikatswein” minstens van druiven met een bepaald mostgewicht moet gemaakt zijn. De wetgever erkent echter dat bepaalde regio’s koeler zijn dan andere, en dat sommige druiven trager rijpen dan andere. Daarom kunnen de vereiste suikergehalten verschillen tussen de regio’s en tussen de verschillende druiven binnen een regio.
Het mostgehalte van druiven wordt uitgedrukt in Oechsle.
De classificatie van de wijn wordt in deze wetgeving dus bepaald op het moment van de oogst, als het suikergehalte in de geoogste druiven gemeten wordt.

“Prädikatswein“ is onderverdeeld in vijf categorieën. Met telkens toenemend mostgewicht zijn dit: Kabinett, Spätlese, Auslese, Beerenauslese, Trockenbeerenauslese.
Auslese is dan het predikaat voor hoogwaardige wijnen, droog of met restzoet, van selectieve late oogst van volrijpe druiven. Minimaal mostgewicht is afhankelijk van het gebied en het druivenras en varieert van 83° tot 100°Oechsle (minimaal), met een minimaal alcoholgehalte van 7% vol.
Druiven met Botrytis kunnen voor een deel in de selectie gaan, afhankelijk van wat de wijnmaker voorop stelt. Dikwijls wordt dit beperkt tot 10-15% van de druiven. Dr. Loosen laat soms tot 50% Botrytis toe, terwijl Eva Clüsserath probeert het te vermijden.

Vereiste minimum mostgewicht voor Auslese per wijnregio (voor Riesling)

Vermits het volgende predikaatniveau Beerenauslese in de meeste regio’s een minimum mostgewicht van 110° Oechsle vereist, is het duidelijk dat onder de term Auslese een brede waaier van zoete wijnen mogelijk zijn, enerzijds aanleunend tegen Spätlese niveau, anderzijds neigend naar Beerenauslese.

De degustatie

Een uitgedund gezelschap, maar daarom niet minder aangenaam. De heerlijk positieve sfeer aan de proeftafel wordt bombastisch ondersteund door de klanken van Wagner’s Walküre op de achtergrond. “Toepasselijk”, zie Stefaan. Voor mij was het ook een leuke kennismaking met Jules Nijst, eigenaar/wijnmaker van Domein De Wijngaardsberg.

Als “nulwijn”, in dit geval een beetje ongelukkig gekozen term, schonk Stefaan een fijne delicate Kabinett.
Licht citroengeel met groene flitsen, fonkelend. Indrukwekkend mooie neus van rijp citrusfruit en citrussnoepjes, rokerig mineraal, een fijne pétrolé. Groene kruiden, bloemenwei, later ananas.
Sappig exotisch fruit en fijne citrus in de mond. De zachte aciditeit geeft een romig en zalvend mondgevoel. De zuivere zuren zitten mooi verweven in de zuur/zoet balans. Fragiel in de mond, delicaat lichtvoetig en vooral precies. 
Als deze Egon Müller Scharzhofberger Kabinett 2012 de lat legt, dan ligt de lat hoog voor wat komen gaat.

1- Aloïs Hahn Kröver Steffensberg Riesling Auslese 1976
Donker goudgeel, oud goud in het glas. Eerste neus met wax en boenwas. Eerder ingetogen maar met grote complexiteit. Kaneel, bloedappelsien, steraijns, venkel, zoet kruiden. Gedroogd fruit, gedroogde abrikoos, rozijntjes. Botrytis boterigheid.
Rondeur van bij de aanzet. Gekonfijt geel fruit en ananasschil. Zuren komen pas laat opzetten, maar zorgen net niet voor voldoende frisheid.
Afdronk erg lang, hier wel fijne zuurtjes, citrusschil, gekonfijte abrikoos.

Gelaagde wijn met veel materie, die net wat zuren tekort komt. 

2- Aloïs Hahn Kröver Kirchlay Riesling Spätlese 1976
Amberkleurig, meer evolutie dan vorige wijn.
Oude appel, broodkruim, thee, stoffige kelder. Vooral rijpingstonen hier, gedroogd fruit, cassis, bloemenhoning. 
Rijp in aanzet, wat gebrand, optillende aciditeit. Het fruit is wat zoek, beetje citrus en appel, meer evolutief, met goede zoet/zuur balans. 
Afdronk met gelaagdheid, reliëf. Evenwichtige, lichtvoetige en delicate wijn. 

3- Aloïs Hahn Kröver Letterlay Riesling Auslese 1976
Amber en oud goud. Beetje donker bezinksel in het glas. 
Subtiele neus met veel schakeringen. Gedroogde abrikoos en gedroogde steenvruchten. Peper, specerijen, munt, venkel, peterselie. Fijne wax, cacaoboter.
Spanning in aanzet, met rijp fruit en mooie zuurstructuur. Sinaas, citrus, tropische vruchten, witte kers. Sappig. Wat tannineus gevoel naar het einde toe. Ziltigheid in afdronk, grote lengte en finesse. Heel precieze wijn.

4- Aloïs Hahn Kröver Steffensberg Riesling Auslese 1990
Licht goudgeel, minder kleurevolutie. 
Brood met boter, mineraal, nootjes. Gedroogd fruit zoals abrikoos, citrus, mandarijntjes. Kruidigheid, honing, guimauve / schuimpjes. Rokerig, wierook. Later koffie en karamel. 
Frisse aanzet met citrus, zeste en ananas. Later wat rijper fruit. 
Slank en spits gevoel, stevige zuren, voldoende materie, maar niet veel diepte. 
In afdronk terug mandarijntjes, veel fruitzoet, wat vanille.

 

5- Mönchhof Erdener Prälat Riesling Auslese 1990
Licht amber. Firne, beetje pétrolé die toeneemt in het glas en later weer vermindert. Tropisch fruit, ananas, zolderstoffigheid, paddenstoel.. Mineraal.
Aanzet met rijp en rijk fruit: mango, ananas. Fijne citruszuurtjes zorgen voor balans. 
Gestileerd, mineraal en ziltig. Levendig en evenwichtig, saliverend. Mooie materie. Een eerste topwijn.

Er ontstaat discussie over de bodem in de steile Prälat-wijngaard. Gelegen tussen de Ürziger Würzgarten, met rode zandsteen (Rotliegendes) en de Erdener Treppchen met rode en blauwe leisteen, bestaat de bodem van de Erdener Prälat volgens nagenoeg alle bronnen uit rode leisteen.

6- Martin Müllen Kröver Steffensberg Riesling Auslese 1993
Licht citroengeel, groene flits. Fijn citrusfruit en wat rijper, gedroogd fruit. Gekonfijte citroen, kaarsvet. Peper, gerookt. Salien, natte stenen. Bloemenhoning, witte chocolade. Erg fijne en complexe neus. 
Veel zoetheid eerst, overgenomen door fijne zuurstructuur. Delicate fruitinhoud, in begin van evolutie. Lijkt licht, maar heeft wel veel materie, neigt zelfs naar een tannineus gevoel naar het einde toe. 
Gelaagde, precieze wijn met veel finesse. Groot.
Een tweede topwijn, met een extra puntje hier omdat deze wijn nog een hele toekomst voor zich heeft.

Jules zegt: “Mag ik voor één keertje de term mineraal gebruiken?”

7- Bert Simon Wgt Herrenberg Serriger Würzberg Riesling Auslese 1995
Oranjebruine kleur. 
Evolutieve firne, gekonfijte zeste, potpourri. Honing en stoffigheid, kaarsvet en boenwas. Zoete kruiden, bessen. Veel evolutie hier. 
Volumineus, krachtig, rijp, met gedroogd fruit en vijgen. Moeilijker evenwicht omdat de zuren wat wegvallen in middenstuk. Mollige, wat vermoeiende en vermoeide wijn. 

 

 

Stefaan last een pauze in. Een frisse neus halen in de tuin, kennismaken met de schildpad, die niet veel terug zei en eigenlijk ook amper bewoog. Dan weer terug naar boven voor het tweede deel.

|m|

Lees ook: De grote gerijpte Auslese degustatie – 29 april 2018 (deel 2)

Focus op Alsace: Wijnoogst 2016 in de Elzas

Tags

, , , , , ,

We laten jullie nog even in het ongewisse over de reden van deze “Focus op Alsace” reeks. Binnenkort zeker meer daarover.

In deze reeks wordt telkens een wijnmaker of domein belicht die, volgens Alsace kenner Peter Depré, wijnen produceert van bovengemiddelde kwaliteit. In zijn artikeltjes over de Alsace (hier en hier) kan je al een en ander lezen over de streek, de wijnmakers en de wijngaarden.

 

Ian D’Agata (zie een verslag over mijn ontmoeting met deze wijnschrijver) publiceerde onlangs op Vinous een mooi artikel met een overzicht van groei en oogst in wijnjaar 2016 in Alsace.In dit artikel probeer ik de belangrijkste elementen uit dit artikel te vertalen en samen te vatten. De oorspronkelijke tekst is hier terug te vinden.

Ian D’Agata begint met een overzicht van wijntraditie en wijnbouw in Alsace, onder de titel “A Very Long List of Varieties and Terroirs“.
“Door de historische traditie en het onderkennen van het belang van de grand cru wijngaarden biedt de Elzas een groter aantal wijninterpretaties van specifieke wijngaarden en variëteiten dan enige andere plaats ter wereld. Daardoor levert het een werkelijk duizelingwekkende reeks wijnen op.
Niemand zal waarschijnlijk een andere regio tegenkomen met evenveel wijnmakers die allemaal een fixatie lijken te delen met het maken van zoveel mogelijk verschillende wijnen uit ontelbare perceeltjes wijngaard en verschillende druivenrassen. Zelfs schijnbaar minimale variaties in hellinggraad of bodemsamenstelling doet het aangeboren gevoel voor terroir opborrelen, en dus bieden veel wijnhuizen meerdere bottelingen aan van Riesling, Pinot Gris en Gewurztraminer.
Hierdoor geeft dat elke nieuwe Elzas-jaargang een hele reeks verschillende wijnen biedt die de afspiegeling zijn van de druivensoorten waaruit ze zijn gemaakt en de bodem waar ze vandaan komen, om nog maar te zwijgen van de mensen die ze gemaakt hebben.”

Groeiseizoen en oogst 2016

Ian D’Agata was in september 2017 in Alsace en sprak er met enkele wijnmakers.

Hij schrijft: “De Elzas was waarschijnlijk de gelukkigste Franse wijnregio in 2016, omdat het ontsnapte aan de dubbele tegenslag van hagel en vorst die zoveel andere delen van Frankrijk teisterde (bijvoorbeeld Chablis). Toch ging het niet allemaal van een leien dakje. Toen ik Domaine Zind-Humbrecht bezocht en naar het oogstjaar vroeg, grapte Olivier Humbrecht: “Het was zowel het meest regenachtige als het droogste jaar ooit.” In feite werd het groeiseizoen 2016 voorafgegaan door een zachte winter, en de lente bracht overvloedige regenval: er was 300 tot 500 millimeter regen gevallen tegen eind mei – zeldzaam in de Elzas, een van de droogste delen van Frankrijk. Dus de bloei was ongeveer drie weken achter op schema. Maar tegen die tijd waren de temperaturen over het algemeen warm en de regen was gestopt, zodat de bloei goed verliep en de potentiële productie niet afnam. Begin half juli werd het erg heet en droog, met vrijwel geen regen tot het late najaar, toen de meeste druiven waren geplukt.”

“Interessant is dat de groeicyclus de achterstand nooit inhaalde in 2016 en dat de oogst dus op een rustig tempo kon plaatsvinden tijdens een relatief koele, droge herfst. Om slechts enkele voorbeelden te noemen: bij Domaine Albert Mann duurt de oogst meestal vijf weken, maar in 2016 duurde die negen weken; bij Rieflé-Landmann worden de druiven normaal gesproken over 21 dagen geplukt, maar in 2016 duurde de oogst vijf weken; en bij Zind-Humbrecht duurde de oogst drie weken in 2015, tegenover zes weken in 2016. Het weersverloop was zowel positief als negatief. De vochtigheid in het vroege seizoen veroorzaakte een aantal problemen met meeldauw. Dankzij de lange hangtijd en het droge zomer- en herfstweer waren sommige producenten in staat om late-oogstwijnen te maken (meestal Vendanges Tardives, omdat Sélection de grains nobles moeilijker te bekomen waren omdat de regen weer begon voordat er veel edele rotting aanwezig was). In 2016 slaagden sommige producenten er ook in om een Vin de Glace of ijswijn te maken, een zeldzaamheid in de Elzas.”

“In tegenstelling tot de rijkere, rondere 2015’s (een zeer warm en droog jaar), zijn de wijnen van 2016 meestal gracieus en verfijnd, omdat de druiven werden geplukt met gematigde suikerniveaus, wat zich vertaalt in een lager alcoholgehalte. Over het algemeen presteerden de Pinot-rassen het beste in 2016 en is Pinot Gris waarschijnlijk de meest succesvolle druif van de wijnoogst. Het koele herfstweer in 2016 betekende dat Riesling het moeilijker had om tot volle rijpheid te komen in veel wijngaarden. De Muscat, Sylvaner en Pinot Blanc wijnen 2016 zijn zeer succesvol (vooral de laatste twee), met zuivere aroma’s en smaken, en hoewel de 2016 Gewurztraminers minder weelderig en uitbundig zijn zoals in 2015, zijn ze geparfumeerd en mooi uitgebalanceerd.”

|m|

Bronnen:
Vinous.com

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Neumeyer
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Pfister
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné

Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné

Tags

, ,

We laten jullie nog even in het ongewisse over de reden van deze “Focus op Alsace” reeks. Binnenkort zeker meer daarover.

In deze reeks wordt telkens een wijnmaker of domein belicht die, volgens Alsace kenner Peter Depré, wijnen produceert van bovengemiddelde kwaliteit. In zijn artikeltjes over de Alsace (hier en hier) kan je al een en ander lezen over de streek, de wijnmakers en de wijngaarden.

Domaine Meyer-Fonné (Katzenthal, Haut-Rhin)

Niet ver van Colmar ligt de vallei van Katzenthal, die al bewoond werd in de prehistorie en in de Romeinse tijd. Het stadje wordt officieel voor het eerst vermeld in een charter van paus Lucius III uit 1185. De wijngeschiedenis gaat zeker terug tot het jaar 1000, en plaatselijke geschiedenis leert dat sinds het begin van de 13de eeuw de opmerkelijke wijnen die hier werden voortgebracht de aandacht trokken van kerkelijke grondbezitters.
Katzenthal ligt in een vallei die aan drie zijden is afgesloten en dus beschut is tegen de heersende winden, en vormt zo een bijzonder gunstig microklimaat voor de wijngaarden.

Domaine Meyer-Fonné is opgericht door Félix Meyer (1877-1964), afkomstig van een Zwitserse familie. Lucie Fonné was de tante van François Meyer, de kleinzoon van Félix. De oudste zoon van François werd weer Félix genoemd, en neemt op zijn beurt het bedrijf over in 1992. Hij is dus de derde generatie wijnmaker hier.

Het domein bezit zo’n 13,5 hectare wijngaarden, verdeeld over zeven gemeenten: Katzenthal (waar de kelder gevestigd is), Ammerschwihr, Ingersheim, Riquewihr, Kientzheim, Colmar en Bennwihr. De ligging van de percelen en hun bodemsamenstellingen verschillen behoorlijk.
De wijngaarden in Colmar zijn redelijk vlak, terwijl die in Katzenthal steiler zijn. De ondergrond in Riquewihr bevat vooral klei en zandsteen, in Katzenthal is er veel graniet. De meer zuidelijk gelegen wijngaarden krijgen meer zon dan de wat koelere, op het westen georiënteerde wijngaarden.

Wijnbouw gebeurt op organische wijze, zonder kunstmatige meststoffen. De compost die wordt toegevoegd wordt bekomen uit biologische landbouw.
Félix Meyer (jr) is meester in het blenden en past deze vaardigheid toe door de wijn uit verschillende percelen te mengen tot complexe, uitgebalanceerde cuvées. De wijnen blijven lang op hun fijne droesem in grote houten foeders zoals het de traditie was in Alsace.

Grand cru Wineck-Schlossberg © Vinsalsace.com

Meyer-Fonné bezit percelen op enkele belangrijke grand cru’s:
Schoenenbourg (Riquewihr): Keupermergel (groene mergel), aangeplant met Riesling;
Sporen (Riquewihr): mergelachtige klei, aanplant Gewurztraminer;
Wineck-Scholssberg (Katzenthal – Ammerschwihr): geërodeerde granietaarde met mica, beplant  met Riesling et Gewurztraminer;
Kaefferkopf (Katzenthal – Ammerschwihr): gekende terroir uit de oudheid, klei-kalk-zandsteen bodems, beplant met Riesling en Gewurztraminer;
Furstentum (Kientzheim – Sigolsheim): mergelkalksteen, pal op het Zuiden. Gewurztraminer.

Alle klassieke Elzas-wijnsoorten worden hier geproduceerd.
De belangrijkste wijnen zijn:
Riesling Vignoble de Katzenthal, afkomstig van de graniethellingen van Katzenthal. Het team van Kermit Lynch proefde in 2010 een Vignoble de Katzenthal 1999 en was sprakeloos.
Pinot Gris Hinterburg de Katzenthal
Pinot Gris Dorfburg
Riesling Pfoeller (lieu-dit)
Riesling Grand Cru Schoenenbourg
Riesling Grand Cru Wineck-Schlossberg
Riesling Grand Cru Kaefferkopf
Gewurztraminer Grand Cru Kaefferkopf
Gewurztraminer Grand Cru Wineck-Schlossberg
Gewurztraminer Grand Cru Furstentum
Gewurztraminer Grand Cru Sporen

Website van Domaine Meyer-Fonné

|m|

Bronnen:
Domaine Meyer-Fonné
Colaris.nl
Kermitlynch.com
vinsalsace.com

http://www.alsace-wine.net/p/meyerfonne.shtml

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Pfister
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Neumeyer

Lees ook: Wijnjaar 2016 in de Elzas

Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer

Tags

, ,

We laten jullie nog even in het ongewisse over de reden van deze “Focus op Alsace” reeks. Binnenkort zeker meer daarover.

In deze reeks wordt telkens een wijnmaker of domein belicht die, volgens Alsace kenner Peter Depré, wijnen produceert van bovengemiddelde kwaliteit. In zijn artikeltjes over de Alsace (hier en hier) kan je al een en ander lezen over de streek, de wijnmakers en de wijngaarden.

Domaine Emile Beyer (Eguisheim, Haut-Rhin)

In het centrum van het historische stadje Eguisheim bevindt zich domein Emile Beyer. Het domein is gevestigd in een voormalig hotel uit de 17de eeuw, dat de naam “Au Cheval Blanc” droeg. Op het etiket vinden we nog steeds een wapenschild met een wit paard afgebeeld. De geschiedenis van het domein begint nog vroeger dan de 17de eeuw. In de zorgvuldig bewaarde archieven van het domein wordt al in 1580 gewag gemaakt van wijnbouwkundige handelingen door de familie Beyer.

Christian Beyer leidt momenteel het domein met 19 ha wijngaarden in en rond Eguisheim. Hij is de veertiende generatie wijnmaker van de familie, studeerde oenologie in Bourgogne, en liep stages bij Rieussec (Sauternes) en op Schloss Johannisberg (Rheingau).
Zijn eerste oogst was in 1998, en hij ging nadien de rendementen verlagen om preciezer te kunnen gaan werken. De kelder werd uitgerust met roestvrij stalen vaten van diverse volumes om meer parcellair te kunnen gaan werken.
Enkel de Pinot Noir wordt op barrique opgevoed.

Cartographie du Domaine ©www.emile-beyer.fr

De 19 ha wijngaard in bezit zijn een ware mozaïek van percelen, waarvan een derde op grand cru-bodems en ongeveer 20% in lieu-dits.
Het bedrijf werkt biologisch (Agriculture Biologique), en vanaf 2016 werden de eerste stappen naar een biodynamische landbouw gezet.
Grand cru Eichberg (Riesling) en grand cru Pfersigberg (Riesling en Gewurztraminer) en leiu-dit Hohrain (Pinot Gris) zijn de belangrijkste wijngaarden van het domein.
Hohrain ligt op een helling boven Pfersigberg, en staat onder invloed van drogende winden. Pinot Gris wordt hier niet bedreigd door rotting, waardoor de druiven lang kunnen blijven hangen en uitdrogen of door Botrytis kunnen worden aangetast.

Pfersigberg in de lente ©www.emile-beyer.fr

Een steil deel van de Pfersigberg werd in 2010 door Christian Beyer herplant met riesling en kreeg de naam “Clos Lucas Beyer“, als eerbetoon aan een van de voorvaderen van het domein in 1790. Op de bodem van kalksteen en mergel en met de optimale zuidoostelijke ligging moet hier binnen enkele jaren een compromisloze Riesling worden gemaakt die een referentie moet zijn van wat op dit terroir en met deze druif mogelijk is.

De wijnen van Domaine Emile Beyer zijn in een eerder reductieve stijl gemaakt. Ze hebben wat minder kleur, maar blijken goed te rijpen in de kelder.

De belangrijkste wijnen die hier geproduceerd worden zijn:
Riesling Grand Cru PFERSIGBERG
Riesling Grand Cru EICHBERG
Gewurztraminer Grand Cru PFERSIGBERG
Gewurztraminer Vendanges Tardives
Pinot Gris Lieu dit HOHRAIN
Pinot Gris Vendanges Tardives
Pinot Noir Lieu dit SUNDEL

 

Website van Domaine Emile Beyer

|m|

Bronnen:
Domaine Emile Beyer
www.alsace-wine.net
www.vinsalsace.com
Lefigaro

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Pfister
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Neumeyer

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné
Lees ook: Wijnjaar 2016 in de Elzas

Focus op Alsace: Domaine Neumeyer

Tags

, ,

We laten jullie nog even in het ongewisse over de reden van deze “Focus op Alsace” reeks. Binnenkort zeker meer daarover.

In deze reeks wordt telkens een wijnmaker of domein belicht die, volgens Alsace kenner Peter Depré, wijnen produceert van bovengemiddelde kwaliteit. In zijn artikeltjes over de Alsace (hier en hier) kan je al een en ander lezen over de streek, de wijnmakers en de wijngaarden.

Domaine Neumeyer (Molsheim, Bas-Rhin)

In Molsheim, eveneens in de Bas-Rhin, en op een boogscheut van Domaine Pfister, ligt de thuishaven van Domaine Neumeyer.
Zus en broer Marie en Jérome Neumayer zijn de vierde generatie wijnmakers hier.
Het bedrijf werd opgericht in 1925, dus nog vrij recent.
Vanaf de jaren 1990 opteert men hier voor “viticulture raisonnée”, duurzaam en met respect voor het milieu. De conversie naar biologische teelt volgt in 2009.

Jérome Neumeyer volgde een wat atypisch parcours om tot wijnmaker te komen. Hij werkte eerst zeven jaar als ingenieur, maar kreeg dan zin in iets anders. Als zoon van wijnmakers was hij van jongs af aan in dat wereldje ondergedompeld, en toen was het maar een kleine stap naar het bedrijf van zijn ouders.
Marie Neumeyer deed veel ervaringen op in het hotelwezen en in catering. De gastronomisch combinatie gerecht en wijn is haar grootste interesse. Ze werkt al tien jaar op het domein, waar ze instaat voor het dagelijks management vahet bedrijf en de wijngaard.

De 16 ha in bezit liggen verspreid over verschillende percelen. Het merendeel daarvan bezit een kalksteen-mergel bodem, ook wel Muschelkalk genoemd.
Het nieuwe logo van het domein, met een gestileerd fossiel, wil die bodem symboliseren.

De belangrijkste wijngaard hier is de grand cru Bruderthal, oorspronkelijk aangeplant door de monniken in 1316 als een natuurlijk en warm amfitheater en beschermd tegen de koude wind.
De bruine kalkhoudende bodems bovenop de harde kalksteenrots zijn doorspekt met Muschelkalk en Lettenkohle, een gesteente rijk aan fossielen. De ondiepe bodems aan de top bevatten veel kalksteenkiezels. De waterreserve is laag maar de onderliggende kalksteen kan water aan de wijnstok leveren. Omdat ze rijk aan actieve kalksteen en zeer stenig zijn, warmen deze bodems sterk op. Als gevolg hiervan botten de wijnstokken al vroeg in het seizoen, en wordt de vegetatieve cyclus verlengd. Over het algemeen leidt dit tot lage opbrengsten, wat dan weer gunstig is voor het verkrijgen van goede wijnen. Het rendement dat is toegestaan voor de Grand Cru-wijnen wordt in de Grand Cru Bruderthal zelden behaald.
Aanplant op deze helling: 38% Riesling, 31% Gewurztraminer, 29% Pinot Gris, 2% Muscat.

Grand cru Bruderthal ©vinsalsace.com

Onder impuls van Jérome zijn de wijnen van dit domein droger in stijl geworden. “Mijn vader was bang dat de trouwe klanten in de war zouden zijn door de nieuwe stijl die ik wilde doorvoeren. Het is nog steeds een thema van discussie tussen ons, maar in het algemeen laat hij me mijn ding doen…“.

De belangrijkste wijnen hier zijn de grand cru’s Bruderthal, waar wordt geproduceerd:
Muscat Grand Cru Bruderthal
Gewurztraminer Grand Cru Bruderthal
Pinot Gris Grand Cru Bruderthal
Riesling Grand Cru Bruderthal

Andere interessante terroirs zijn de lieu-dit “Schaefferstein”, waar een Pinot Gris vandaan komt, en de lieu-dit “Finkenberg” nabij Avolsheim, waar een Riesling (les Pinsons) wordt gemaakt (minder dan 1 g/l restsuiker).
De wijnen zijn biologisch gecertificeerd.

Marie en Jérome Neumeyer en hun ouders

Gérard en Jérome Neumeyer vertellen over hun domein en de Grand Cru Bruderthal in deze twee films:

Website Domaine Gerard Neumeyer

Bronnen:
Alsace-vintage.com
Vinsalsace.com

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Pfister
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné
Lees ook: Wijnjaar 2016 in de Elzas

|m|

 

Focus op Alsace: Domaine Pfister

Tags

, ,

We laten jullie nog even in het ongewisse over de reden van deze “Focus op Alsace” reeks. Binnenkort zeker meer daarover.

In deze reeks wordt telkens een wijnmaker of domein belicht die, volgens Alsace kenner Peter Depré, wijnen produceert van bovengemiddelde kwaliteit. In zijn artikeltjes over de Alsace (hier en hier) kan je al een en ander lezen over de streek, de wijnmakers en de wijngaarden.

Domaine Pfister (Dahlenheim, Bas-Rhin)

Mélanie Pfister nam in het jaar 2006 de leiding over het bedrijf over van haar ouders. Ze was toen amper 25, afgestudeerd als ingenieur in landbouwkunde in Bordeaux, en met een nationaal diploma oenologie behaald in Dijon. Ze deed stages in Frankrijk en in het buitenland, onder andere bij Zind-Humbrecht (Elzas), Méo-Camuzet (Bourgogne), Cheval Blanc en Château d’Yquem (Bordeaux) en Craggy Range (Nieuw-Zeeland). Ze is de achtste generatie in het bedrijf, en de eerste vrouwelijke wijnmaker hier, maar vader André is nog volop actief in de wijngaard.

Domaine Pfister heeft ongeveer 10 ha wijngaard in bezit, verdeeld over wel 40 percelen in een omtrek van 3 km rond het wijnhuis. Iets meer dan 25% hiervan is beplant met riesling. De druiven worden volgende de “viticulture raisonnée“, een duurzame ecologische manier van wijnbouw, verzorgd. Hierbij wordt ook rekening gehouden met het bewaren van de biodiversiteit in de omgeving: bossen, boomgaarden, meertjes, …
De manier van bodembewerking is belangrijk hier. Vader André Pfister besefte dat het nodig was om de grond “te laten leven”. Hij maakte een eind aan het gebruik van onkruidverdelging en verving het door groenbedekking en natuurlijke meststoffen, waardoor de activiteit van de bodem werd hersteld. Het domein kreeg recent een “Fair ‘N Green” certificaat.

De belangrijkste wijngaard van het domein bevindt zich op de grand cru Engelberg. De bodem hier is kalksteen-mergel.
De nabijheid van de Vogezen en een hoogte van 250 tot 300 m zorgen dat de druiven niet te snel rijpen. De geïsoleerde ligging van de Engelberg zorgt voor een goede ventilatie, zodat de druiven hier weinig worden aangetast door botrytis. De oriëntatie op het zuiden biedt een maximale zoninval, en resulteert in een geleidelijke en volledige rijping van de druiven. De gemiddelde regenval is slechts 600 mm / jaar.

Grand Cru Engelberg

Afgezien van de top Pinot Noir “Rahn” en Pinot Gris “Silberberg” worden alle wijnen van Mélanie op inox opgevoed, met een lang verblijf op de fijne droesem. Het bottelen gebeurt typisch net voor de oogst van de volgende jaargang. Spontane gisting heeft de voorkeur, maar Mélanie kiest er soms ook voor om niet-aromatische gekweekte gisten te gebruiken in meer problematische jaren. Het merendeel van de wijnen worden droog uitgefermenteerd met een minimale toevoeging van zwavel. Domaine Pfister produceert 15 verschillende wijnen. Vermeldenswaard zijn:
Riesling Silberberg,
Riesling Grand Cru Engelberg (proefnotitie: zie hier),
Gewurztraminer Grand Cru Engelberg,
Cuvée 8“, met een jaarlijks wisselende blend van Riesling, Pinot Gris, Gewurztraminer en Muscat,
Pinot Noir “Rahn
en verder wijnen van de klassieke druivensoorten van de Elzas: Pinot Gris, Pinot Blanc, Gewurtraminer en Muscat.
 

Vorig jaar schreef Stephan Reinhardt in “The Wine Advocate” (Robert Parker):
“Mélanie Pfister is one of the upcoming stars in Alsace, although her family has been cultivating vines in Dahlenheim (Bas-Rhin) since 1780. The village in the north of Alsace has a 1,000-year winemaking tradition, and its single vineyards such as Silberberg and the –today Grand Cru– Engelberg had a high reputation already in the 9th and 11th century. Mélanie’s dry, terroir-driven, well-structured and balanced wines are very elegant, digestible and gastronomic.” –Stephan Reinhardt, The Wine Advocate, June 2017

Vanaf 2011 is Mélanie helemaal de stijl van wijnen gaan bepalen. Ze schrijft hier in 2012 zelf over: “The house style appeared itself as the style of wine my parents and grandparents liked to drink: aromatic, well-balanced, rather dry style of wines. As a matter of fact, my grandfather used to say: “Finally, I am probably the one who drinks the most of my wines, so I craft the wines I like!” – no concession, he liked dry wines.

Website van Domaine Pfister

|m|

Bronnen:
Domaine Pfister
vintage59.com
www.vinsalsace.com

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Emile Beyer
Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Neumeyer

Lees ook: Focus op Alsace: Domaine Meyer-Fonné
Lees ook: Wijnjaar 2016 in de Elzas

Gerd Brabant neemt afscheid van Vinikus & Lazarus

Tags

Mensen die je leven op ingrijpende manier beïnvloeden en veranderen: hooguit kom je er een handjevol van tegen. Iemand die je een andere richting instuurt, een pad doet inslaan waarvan je nooit had verwacht dat je daar ooit terecht zou komen.
Gerd Brabant is voor mij zo iemand geweest.
Exact tien jaar geleden stapte ik voor de eerste keer binnen bij (toen nog gewoon) Vinikus in Merchtem. Gerd begroette me met mijn voornaam, hoewel we elkaar nog nooit in levende lijven ontmoet hadden. De kracht van social media…, en de persoonlijke aanpak van Gerd.
Hij liet me enkele Rieslings proeven en ik was verkocht.
Wat volgde is de liefde voor Riesling, een kelder vol Riesling, veel “vrienden van de riesling”, en, vermits je hier nu aan het lezen bent: deze Rieslingblog…

Foto © Stefaan Soenen

Vanaf volgende maand slaat Gerd een ander pad in. Vinikus & Lazarus in Merchtem sluit de deuren, tenminste zoals het nu bestaat: als wijnzaak, gespecialiseerd in vooral (maar niet alleen) Duitse wijnen.
Hij gaat enkele maanden bezinnen, een korte sabbat, en genieten van gezin en kinderen, wat de laatste jaren te weinig kon gebeuren.
En dan start hij met nieuwe projecten. Ideeën heeft hij genoeg.
Terug een deeltijdse functie bij het Duitse Wijninstituut, waar hij lang gelden al eens voor werkte. Vinikus on the Road, natuurlijk, het unieke project waarbij je een VW California kan huren om de vakantiewereld in te trekken. En zijn langgekoesterde droom om groepsreizen naar de Duitse wijngebieden te kunnen organiseren: het komt er eindelijk een keer van.
Jeroen Schoevaerts blijft gelukkig verder doen, in Linden, en zet Vinikus & Lazarus voort. Gerd blijft adviseren, dus een bruuske koerswijziging is vooralsnog niet aan de orde.
Op de website van Vinikus & Lazarus staat de afscheidstekst van Gerd te lezen.

De lentedegustatie van afgelopen weekend was de laatste proeverij in Merchtem. Gerd nam voor iedereen de tijd om een woordje uitleg te doen bij zijn beslissing. Je hoorde veel warme gelukswensen.

Vermits het de laatste proeverij in Merchtem was, wil ik het ook eens over een andere boeg gooien, en een paar andere wijnen dan rieslings voorstellen.
Er waren enkele wijnmakers persoonlijk aanwezig dit weekend.

Gaby Weegmüller van het gelijknamige wijngoed in de Pfalz stelde vier droge witte wijnen voor in het meer dan betaalbare prijssegment. De Scheurebe 2016, een druif waar ze zich in specialiseren, is aromatisch, kruidig, doet een beetje aan een Gewürztraminer denken, met groene citrus en violetjes. Blanc de Noir 2016, Spätburgunder in wit gevinifieerd, heeft een delicate spanning en finesse, en vond ik de mooiste van de reeks.

Christian Lau van Weingut Am Stein (Franken) specialiseert zich in silvaner. De Silvaners zijn van grote klasse. Muschelkalk Silvaner 2017 is de VDP.Gutswein, en is expressief en sappig, met gele snoepjes, zuurtjes, en een goede balans.
Würzburger Silvaner 2017 is de VDP.Ortswein van het domein, en is meer ingetogen, met een zuivere mineraliteit en gele besjes. Kruidig, saline, sappig en slank.
Innere Leiste Silvaner 2016 “unflitriert” komt van de VDP.Erste Lage Innere Leiste. Boeiende neus met kruiden en geel fruit, mineraal. Sappig en fijn met zachte zuren, harmonisch.
Vinz Alte Reben 2016 is afkomstig van meer dan 50 jaar oude wijnstokken, en wordt deels opgevoed in betonnen eieren en deels in amforen. Gesloten in de neus, maar groots en krachtig mondgevoel, saline impressies, lange afdronk. Boeiende mooie wijn!
Stettener Stein GG Silvaner 2013 vertoont een beetje evolutie in de neus, naar rijper wit zolderfruit, perzik, gele vruchten. Dicht en geconcentreerd in de mond, mineraal, ziltig, met mooie balans en grote lengte. Topwijn!

Michaël Gutzler (Rheinhessen) stelt enkele witte wijnen voor die ik niet proefde, maar ik was onder de indruk van de twee Spätburgunders van dit Weingut. Spätburgunder trocken 2015 met wat rijp sappig rood fruit, zuiver en fijn mondgevoel en een mooie, droge afdronk.
Westhofener Spätburgunder 2015 is stevig in aanzet, met rood en ook zwart fruit, mondvullend, met opvallende maar fijne tannines. Zuurtjes houden het fris en licht. Heel mooie Spätburgunder.

Opvallende rieslings uit de reeks van vijftien die gepresenteerd werden waren voor mij:
Weingut Geil (Rheinhessen): jaar na jaar maakt deze wijnmaker vooruitgang. De wijnen komen echt wel op hoog niveau. Bechtheimer -S- Riesling2016 won op punten, door de zuivere en licht rokerige mineraliteit en de goede balans en sappigheid die de wijn heeft. Geiersberg Riesling 2016 is delicater, meer finesse, met citrus, zeste en mineraliteit. Boeiend mondgevoel met spel tussen sap en zuurtjes. Goede lengte met wat bitters.
Wgt Schäfer-Fröhlich (Nahe), waarvan ik recent de reeks GG’s kon proeven op VDP.On Tour in Köln maakt hier eveneens indruk met twee wijnen. Vulkangestein 2016 lijkt in de neus momenteel wat eenvoudig en rechtlijning. In de mond explodeert de wijn echter met een dartele speelsheid van een ferme aciditeit en veel sappig fruit, met prikkelend gevoel op de tong. Ongemeen spannend is de Schiefergestein 2016 feinherb. Complexe neus van groene kruiden, citrus, pit- en zolderfruit. Dens en krachtig mondgevoel met grote tensie. Fijn, complex, met citrus, groene appel, en veel amterie. In de afdronk citruszeste en mineraliteit. Terugkerend een rijkdom aan fruitimpressies. Heerlijke wijn.
Ook bij de twee Wittmann wijnen (Rheinhessen) komen sterretjes te staan. Wittmann Riesling trocken 2016 is delicaat en fijn, met wat fruitzoet in aanzet en onderliggend een goede zuurstructuur. Westhofener Riesling 2016 heeft kruiden, mineralen, citrus en -zeste, maar alles ingetogen en bescheiden. Rokerig en complex in de neus. Wat rijper fruit hier, dens en gestructureerd, met een stevige aciditeit. Grote lengte. Wijn voor de toekomst.

Tenslotte een welgemeend woord van dank aan Gerd Brabant voor de afgelopen tien jaar, waarin we vrienden mochten worden en menig gedenkwaardige proeverij samen hebben bijgewoond. Je verzekerde me dat er zeker nog degustaties samen zullen volgen, en daar kijk ik alvast heel erg naar uit.
En uiteraard alle succes in je verdere ondernemingen en veel plezier en voldoening in alles wat je nog gaat doen !

|m|

Proefnotities februari 2018: 2 x Jakob Schneider – Eva Clüsserath

Tags

, ,

Een wijnblog zonder proefnotities, dat is niet echt een wijnblog.
Daarom deze (waarschijnlijk) maandelijkse rubriek waarin enkele van de geproefde wijnen van de afgelopen maand worden voorgesteld.

Huh, wat ligt hier nu nog? Ik moet dringend mijn databestandje eens up-to-date brengen…
De Ansgar Clüsserath (Eva Clüsserath voor de vrienden) Vom Schiefer 2009 (Mosel) had al lang gedronken moeten zijn. Dat zei Gerd Brabant me bijna twee jaar geleden al toen ik mijn – wat ik toen dacht – laatste fles met veel plezier had opgedronken. In september 2016 schreef ik over deze 2009 ‘geen spatje evolutie”. Maar er lag dus nog een fles.
Fijne pétrolé, intense citrus, citroenzeste en pompelmoes. 
Lekker, strak en zuiver. Mooie zuurstructuur met goede vulling. Citursgedreven, met witte appel en beetje perzik. Afdronk met citrus en wat kruiden.
Heel mooie wijn. Verrassend dat dit nog in zo’n mooie conditie is.
Het blijkt eens te meer dat een goed gemaakte riesling best wat jaren aankan.
Er ligt trouwens nog een verloren fles in een hoekje, merkte ik onlangs. De Zillinken Riesling trocken 2009 zal voor binnenkort zijn… Benieuwd daarnaar.

Wgt Jakob Schneider werd vorig jaar bekroond tot “Aufsteiger des Jahres” in GaultMillau Duitsland. In december vorig jaar overleed Jakob Schneider sr. Als eerbetoon deze twee rieslings, die nogmaals de kwaliteit van dit aanstormend topdomein bevestigen.

Wgt Jakob Schneider Niederhäuser Rosenheck Riesling 2016 (Nahe):
Intense citrus en mineraliteit. Limoen, citroen, pompelmoes. Leisteen, natte steen. Perzik, wit pitfruit, in de achtergrond ook wat groene kruidigheid en bloemetjes. Mooi, zuiver.
Aciditeit is nog nadrukkelijk aanwezig, maar de balans zit goed. Sappig met veel materie, strak en rechtlijning. Vooral witte vruchten en citrus in de mond, en een fijn bittertje achteraf.
De afdronk is lang en zuiver, met perzikpit en citrus, en terugkerend fijn bittertje. Mooie wijn! Veel te jong gedronken…

 

Wgt Jakob Schneider Grauschiefer Riesling 2014 (Nahe) vertoont wel wat al een beetje evolutie. Eerlijkheidshalve moet ik er bij zeggen: de schroefdop is een beetje beschadigd en wat geërodeerd binnenin. Mogelijk heeft de wijn daardoor wat meer zuurstof gekregen.
Perzik en citroenschil in de neus, zure rode besjes, groene appel en groene droge kruiden. Daaronder stenige mineraliteit. Stevige zuren in aanzet, met schilbittertjes naar het midden toe. Strak in stijl, met net voldoende tegenspel van het fruit om strengheid te vermijden. Al wat evolutie, naar bittertjes en drogend op het eind. Afdronk ook wat evolutief, met pitvruchten en schilletjes.

Sinds vorig jaar zijn de wijnen van Jakob Schneider verkrijgbaar bij Wijnhuis Tinto in Gent.

|m|

Lees ook: Proefnotities oktober 2017: Schloss Lieser – Weingut Geil – Merkelbach
Lees ook: Proefnotities november 2017: Wittmann – Dönnhoff
Lees ook: Proefnotities december 2017:Cliffhanger – Schäfer-Fröhlich –
von Kesselstatt
Lees ook: Proefnotities januari 2018: Eva Fricke