Tags

, , , , ,

Het idee werd voor het eerst geopperd tijdens de degustatie in januari dit jaar: “Wie gaat er mee op weekend naar de Elzas?” Handen gingen in de lucht, iedereen wilde mee. Uiteindelijk bleek de agenda niet iedereen gunstig gezind: we zouden met vijf naar Alsace trekken.
Peter Depré nam het initiatief, de leiding, en spreidde een haast encyclopedische kennis van de streek ten toon toen we ter plaatse waren. Hier alvast, nog eens, oprechte dank voor dit alles, Peter!

Kleine waarschuwing vooraf: ik schrijf in deze reeks niet alleen over riesling, dat zou onrecht doen aan alle mooie wijnen die we gepresenteerd kregen.

We vertrokken vrijdag in alle vroegte, een dikke vijf uur later stonden we in Dahlenheim in een stevige wind te picknicken tussen de druivenstokken. De zon scheen, de lucht was blauw.
Vier wijndomeinen op het programma: twee in de Bas-Rhin (het Noordelijk deel van de Alsace) op vrijdag, twee in de Haut-Rhin (Zuiden) zaterdag.

Domaine Pfister (Dahlenheim)

-Voor een korte voorstelling van Domaine Pfister: Focus op Alsace: Domaine Pfister

We reden niet zonder reden naar Dahlenheim om onze broodjes te eten. In dit kleine dorpje bevindt zich ook het domein van Mélanie Pfister.
We hebben een afspraak, maar moeten even wachten op mevrouw Pfister, terwijl haar mama ons alvast binnenlaat en te woord staat.
Mélanie zelf heeft het druk. Ze was de oprichtster van DiVINes d’Alsace, de vereniging van vrouwen die actief zijn in de wijnbusiness in de Elzas. Ze liet het voorzitterschap recent over aan Véronique Muré van het gelijknamige domein Muré (Clos Saint Landelin). Nu is ze présidente van Femmes de Vins, de Franse nationale organisatie die 200 vrouwelijke wijnbouwers uit heel Frankrijk verenigt. Het is een vergadering van die vereniging die haar ophoudt.

We moeten gelukkig niet lang wachten, en met een stralende glimlach nodigt Mélanie ons uit aan de proeftafel in de kelder van het domein.
De “Liste des vins 2018” wordt ons voorgelegd. Die is, ondanks de verschillende cépages en sélections, overzichtelijk en beperkt.
Eerst de rode wijn, zegt Mélanie Pfister.
En wat voor een: de Pinot Noir 2016,opgevoed in roestvrij staal, is afkomstig van een perceel uit 1980 dat door massale selectie werd aangeplant. En al meteen een schot in de roos: verfijnd, rood fruit, wat aardsheid en animaliteit zoals Pinot Noir moet zijn, zuiver en elegant, delicaat gestructureerd. Dat belooft voor het vervolg.
We krijgen de tweede Pinot Noir als volgende in het het glas: Pinot Noir Rahn 2014 is afkomstig van een oostelijk gelegen perceel op de Engelberg, en verblijft op vaten die 2 tot 3 jaar oud zijn. Daarmee brak ze met de traditie die het domein nog voerde tot en met haar vader. Die maakte niet elk jaar Pinot Noir, en als hij die wel maakte, werd altijd nieuw hout gebruikt. “Le vin était masqué“, zegt Melanie. Deze Rahn is allesbehalve gemaskeerd: serieuze neus van dens kersenfuit en hout, vanille en zoete kruiden. We hebben voor het eerst kalk in de neus, wat een rode draad tijdens onze wijnreis zou blijken. Strak, fijn en precies, mooi fruitgedreven met geïntegreerd hout. Goede lengte, verfijnde tanninestructuur, mooie wijn.

Over naar wit, met als eerste de generieke Pinot Blanc 2015. Sappige plezierwijn, met witte bloemetjes, guimauve, wat marsepein en peer. Levendig in de mond, een mooi glas wijn.
De Muscat “Les 3 demoiselles” 2016 is genoemd naar de drie zusters Pfister. De wijn vertoont zuivere druifaroma’s, ook wat muskus, kleine animaliteit, dus expressieve typiciteit.
Riesling Tradition 2016 is volgens Mélanie Pfister in de historische droge stijl van het huis gemaakt. De druiven staan op vier perceeltjes op de Silberberg, die potentieel Premier Cru zou kunnen zijn. Muschelkalk in de bodem, elk perceeltje wordt afzonderlijk gevinifieerd en later wordt de wijn hieruit geassembleerd. Expressieve, mooie neus van bloemen, witte en gele vruchten en kalk/krijt. Stevige aciditeit, strak, onderliggend citrus en zure ananas. Wijn met tensie, spanning. Ook in de mond krijtig. Een heel mooie riesling!
Riesling Grand Cru Engelberg 2014 komt uit een minder bekende grand cru. Er zijn niet zoveel producenten actief hier. Een meer recente bodem van gele kalk met in de onderlaag stenen.
Citrus, zeste, mandarijntjes en sinaas. Weer die kalk, en natte stenen. Rijp citrusfruit, kruiden, pepertje. Goede zuurstructuur, spanning en densiteit. Speekselopwekkende frisheid. Saliniteit in afdronk. Weer een mooie wijn!

Mélanie Pfister liep onder andere stage bij Cheval Blanc (Saint-Emilion), waar ze onder de indruk was van het assemblagetalent van de wijnkeldermeester. “Hun cabernetwijn was perfect, de merlotwijn was grandioos, en na assemblage was het resultaat nòg indrukwekkender.
Ze kwam op het idee om zelf de vier edele druiven van Alsace te gaan blenden. “Cuvée 8” is het resultaat: een jaarlijks wisselende, en geheime, verhouding van gewurztraminer, muscat, riesling en pinot gris.
De naam is een verwijzing naar de achtste generatie wijnmakers op dit familiale domein.
Cuvée 8 2016 is expressief met veel geel bessenfruit, druiven, mirabel en citrus. Compleet, lekker en sappig in de mond. Veel materie, leuke zuren, wat romigheid, kruidige en lange afdronk.
Stefaan Soenen schrijft: “In die ene wijn drink je de essentie van de streek: de aromatische sterkte en verleiding van muscat en gewürz, de kracht en breedte van pinot gris en de elegantie en strakheid van de riesling.
Het is duidelijk dat Mélanie en haar vader meesters zijn in het zoeken naar evenwicht en precisie in het blenden. Een geweldige wijn.

Twee Pinot Gris op de kaart, waar we niet van onder de indruk zijn. De generieke Pinot Gris Tradition 2016 werd in het verleden in een demi-sec stijl gemaakt, nu volledig droog. Desondanks een breder mondgevoel, wat lactisch en wat vermoeiend. De Pinot Gris Silberberg 2015 ligt op vaten uit de Mâconnais van 5 jaar oud en kreeg malo-lactische gisting. Het hout domineert in zowel neus als mond: rijp, animaal, karamel, toast. Hout, koffie en mokka in de mond, met gemis aan typiciteit.
Al vooroplopend op de volgende verslagen: we zullen weinig echt goede Pinot Gris proeven…

Gewurztraminer dan, in twee versies. De Gewurztraminer Tradition 2015 is in “moelleux”-stijl gemaakt, maar omdat de druif hier op kalkbodem staat, is die meer “serrée”, wat strakker dan echt zoet. De wijn is ingetogen floraal, roosjes, litchi, mandarijntjes, en weer kalk en krijt. Zacht, niet overdreven zoet, kruidig en peperig. Lange afdronk, floraal met sinaas en litchi.
Gewurztraminer Engelberg Grand Cru 2012 is verbluffend mooi. Exotisch fruit, ananas, mango, doet erg aan riesling denken. Finesse met een delicate zoetheid, complex met kruidigheid, rijp fruit, vanille. Kalk en krijt vinden we hier in de afdronk. Grote wijn, zelfs emotiewijn voor mij.

Vermeldenswaardig in het zoete assortiment is de Riesling Silberberg Vendange Tardive 2015, die enkel in de beste jaren wordt gemaakt. Deze wijn heeft tussen de 70 en 80 g/l restzoet. Ingetogen neus van suikerstroop, gekonfijte citrus, mango. Zoet en jong, breed, maar mist nu wat focus in zijn jeugd.

We praten nog wat na met Mélanie Pfister terwijl iedereen zijn verlanglijstje samenstelt. Ze is een echte wijnliefhebster. Haar voorkeur gaat, buiten de wijnen van veel van haar collega’s in Alsace, uit naar riesling: ze noemt hierbij Pfalz als regio. Ook Chenin Blanc heeft een plaatsje in haar hart.
Ze heeft af en toe nog contact met de mensen op haar stageplaatsen: onder andere Cheval Blanc en Yquem. De stagiair die samen met haar op Yquem was heeft daar nu de leiding over de kelder.
Het was een heel aangename proeverij hier. We werden warm onthaald in een eerlijke, recht-toe-recht-aan stijl, zoals Mélanie waarschijnlijk van nature is.
Ik wist niet wat er nog zou volgen de komende dagen, er stonden namelijk nog drie andere domeinen op de planning, anders had ik hier veel meer flessen gekocht.

Website van Domaine Pfister

|m|

Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 2) – Domaine Neumeyer
Lees ook: Vijf mannen in de Elzas: verslag van een wijnweekend (deel 3) – Domaine Meyer-Fonné

Advertenties