Tags

, , ,

“Er komen tegenwoordig niet zoveel proefnotities meer op je blog?”.
Die commentaar, of variaties daarop, hoor ik sinds een tijdje. En inderdaad, een wijnblog zonder proefnotities, dat is niet echt een wijnblog.

Daarom vanaf nu: een (waarschijnlijk) maandelijkse rubriek waarin enkele van de geproefde wijnen van de afgelopen weken worden voorgesteld.

Na de grote degustatie naar aanleiding van 6 jaar bloggen (lees nog eens terug: hier en hier) was het even wat gas terugnemen. Wel heb ik me enkele dagen met de restjes van de wijnen van de proeverij kunnen bezighouden. Niet veel gedetailleerde na-proef-notities gemaakt, ik herinner me wel dat de Frühtau 2015 van Wgt Emrich-Schönleber verbazend mooi en intens evolueerde. Ook de Van Volxem Alte Reben 2016 en de Jakob Schneider Hermannshöhle Magnus 2014 waren nòg beter na enkele dagen open.

Vermeldenswaardig geproefd deze maand:

Wittmann Riesling trocken 2012
Licht strogeel. Medium intensiteit in de neus. Mineraliteit (kalk, later zanderig), fumé, geel pitfruit met perzikpit, peer, abrikoos, met evolutie naar kleine rood fruit (passievrucht? mispel?) en banaan, ook nootjes.
Aanzet met ferme aciditeit, beetje overdreven zelfs. Citruszuren, medium body, strak en rechtlijnig.
Medium afdronk met citrus en strakke aciditeit.
Zuivere wijn, zuurgedreven, mooi.

Interessant, toch, dat wijnen, en misschien rieslingwijnen in het bijzonder, zo’n mooie evolutie ondergaan.
De vorige Wittmann trocken 2012 dronk ik juist een jaar geleden. Toen noteerde ik:
Sinaas, ananasconfituur en krijtachtig. Rijpe perzik en citrus, rijpe appel.
Aanzet is fris en krachtig. Romig, met zelfs wat vanille. Evenwichtig, met medium aciditeit en het fruitzoet zoals zoete citrus.
Op einde en in afdronk wel heel mooie zuurstructuur.

Het lijken volgens mijn notities wel twee verschillende wijnen, maar ik vond ze beide even goed. Wittmann blijft een vaste waarde, met wijnen die zelfs op basisniveau een grote zuiverheid en een goede materie vertonen.

Dönnhoff Riesling trocken 2015
Licht citroengeel met groene tint. 
Citroenschil en natte steen, boomfruit (peer, groene appel), groene kruidigheid. Fijn en intens, zuiver.
Frisse aanzet met strakke, ferme aciditeit en veel materie. Kalkachtig in middenstuk, met appeltjes, klokhuis, perzikpit, wit fruit, kruidjes.
Zalvend met fijn fruitzoetje (sinaas, perzik) dat een romig gevoel (vettigheid) achterlaat. Naar het einde toe fijne bitters en iets pikants op de tong.
Afdronk medium, fijn en zuiver, met citrus en zeste en wat pompelmoes.
Mooie wijn met goede zuurgedrevenheid en mooi mondgevoel.

Toevallig, maar ook deze wijn dronk ik een jaartje geleden ook.
Toen klonken de proefnota’s zo:
Intense neus met mineraliteit, floraal, onrijpe appel en peer, onrijpe perzik, pitfruit, met heel klein beetje tropisch fruit, rokerigheid en wat prikkelends.
Sappig en tegelijk streng in aanzet. Geel fruit, appelzuren en citrus, met wat vettigheid en beetje zoet naar einde toe.
Vrij complex, veel impressies. Mineraliteit in de mond ook.
Sappige afdronk met prikkelende zuurtjes. Mooi!

Ook hier wat evolutie, nu meer in de richting die te verwachten is: de strengheid verdwijnt, fruitindruk neemt toe, alles wordt wat breder en opener. Deze Dönnhoff basiswijn heeft nog een tijdje te gaan vooraleer helemaal op dronk.
Zelfde opmerking als bij Wittmann, trouwens: ook Dönnhoff is een vaste waarde met hoge kwaliteit al vanaf het instapniveau.

|m|

Lees ook: Proefnotities oktober 2017: Schloss Lieser – Weingut Geil – Merkelbach

Advertenties