Tags

,

Tijdens onze trip naar Loewen en A.J.Adam hielden we even halt aan de stenenverzameling ter hoogte van Piesport. Stefaan Soenen vond dit een perfecte aanleiding om even te mijmeren over terroir en mineraliteit. Het bericht dat hij op Facebook postte, mogen we hier hernemen, waarvoor dank.

Stefaan_Mineraliteit

Ergens langs de beroemde Goldtröpfchen-wijngaarden kan men deze verzameling stenen vinden. Naast elke steen de wijngaard waar die als belangrijke element in de ondergrond te vinden is. Ik heb aan elke steen gretig gelikt en gesnoven, de smaak en geur in mijn geheugen opgeslagen en nu kan ik elke Moezel-wijn die ik drink, met de vingers in de neus identificeren. Haha.

Je ziet het heel vaak bij wijnliefhebbers: alles wat niet fruit, groenten, kruiden etc is, beetje rokerig of stenig of kalkig of stinky-winky ruikt, is een terroirtoets, de wijn is terroir-wijn. Volgens mij is dit ronduit foutief en een misbruik van ‘terroir’. Terroir is veel rechtstreekser verbonden met het feit of een wijn vegetaliteit, boomgaardfruit of tropisch fruit heeft, vol of slank is, fijn zuur heeft of eerder mollig is, rijp of onrijpe aroma’s heeft, mooi in evenwicht is of niet. Beter ‘mineraliteit’ gebruiken dan als zuiver beschrijvende term, best nog specificeren en niet aannemen dat dit het aroma van de grond is.

En dan nog zit de mens er tussen, heeft die vroeg dan wel laat geoogst, ontbladert of niet, teveel of te weinig opbrengst nagestreefd, ‘tropische’ gisten gebruikt of neutralere gisten, hoge of lage vergistingstemperatuur…

Voorzichtig zijn dus met het gebruik van terroir. Maar als je Moezel-wijnbouwers bezig hoort over welke rijen stokken op de hellingen ze gebruiken voor Trocken, welke voor Kabinett, Spätlese en Auslese, wel DAN spreken ze over TERROIR. Bijvoorbeeld: “Die druiven gebruiken we niet voor zoete wijn, want ze hebben te weinig zuren op die plek.” Het verschil ligt in de hoogte, de ondergrond, meer verkoelende winden, hellingsgraad en zo verder. En de ene wijnbouwer zal zijn terroir dan inderdaad beter begrijpen dan een ander. Terroir is centraal in de wijnbouw! Maar niet als smaakjes die van in de bodem naar de druif kruipen natuurlijk.

Zo leerde ik onlangs dat ‘rode leisteen’ of beter Rotliegendes (in feite bestaat dit vooral uit zandsteen) vrij goed water vasthoudt en dat maakt een groot verschil voor de stok. Die steen vind je op de foto als vierde van boven in de tweede toren. Ook de capaciteit om warmte op te slaan en zon te weerkaatsen verschilt van steen tot steen.

Stefaan Soenen, wijnverteller

 

Advertenties